Estas marabillosas fotos foron realizadas por Yume Cyan preto de Nagoya (Xapon). Son fotos de vagalumes, realizadas a baixa exposición. Dan lugar a estas evocadoras imaxes.
A casa das historias de Manuel Gago. Desde 2002.
Estas marabillosas fotos foron realizadas por Yume Cyan preto de Nagoya (Xapon). Son fotos de vagalumes, realizadas a baixa exposición. Dan lugar a estas evocadoras imaxes.
Fermosísimas. Unha das miñas lembranzas de neno era camiñar pola aldea no solpor e ver vagalumes. Quizáis é unha percepción errónea miña, pero xuraría que agora hai bastantes menos vagalumes…
Aproveito estas imagens para reivindicar umha denominaçom antiquíssima deste simpático inseto: “velha-fazendo-nas-papas”. Já sei que é pouco prático, mas nom me digam que nom tem “miga”! :)
No dicionario da RAG aparecen as seguintes denominacións:
bicho do lume, cociñeiro, coco de luz, lucecú, meiga , vella, vella do caldo, vella dos valados, vella facendo as papas, vella facendo o caldo, vella sen dentes, velliña da cea, verme canteiro, verme carpinteiro, verme da luz, verme de luz.
A miña avoa chamáballe “lucecú”!!
en Furelos moitos había… Nunha estrugueira doutra banda do camiño, fronte da casa, amoreábanse por centos. Á noitiña aló nos reuniamos familia e viciños, parrafeando e xogando á lus dos vagalumes lucecús.
Por certo, as fotos lembran ós “kodamas”(espíritus das árbores) da película “A princesa Mononoke” do mestre Hayao Miyazaki.
Saúdos
Eume, ainda há mais umha denominaçom que é a de “caga-lume”, da qual, segundo parece, “vaga-lume” é uma adaptaçom eufemística.
E falando de Miyazaki, estes insetos também aparecem em “O sartego dos vaga-lumes”, com um dos finais mais lacrimógenos da história do cinema :-(