Estes días andamos entre montañas, nese territorio fermoso e fronteirizo que é a fronteira entre Galicia e Asturias. Días de frío, de neve, de paisaxes tan fermosos como inaccesibles.
Escribiremos cando volvamos. :-)
A casa das historias de Manuel Gago. Desde 2002.
Espero a reportaxe fotográfica porque nunca o miramos nevado. Si que o coñezo na primaveira ben entrada, no veran e en pleno outono, e a verdade e que non podo dicer cal é a estación que mais nos gustou. Como xa imos para vellos conocemos ese verdadeiro bosque encantado cando era unha reserva de caza e incluso acampanos nel pasando o principo caseque unha semana. Espero que tiverades a sorte de ver unha manada de rebecos que se moven por ali.
So unha nota negativa, fumos fai uns catro anos cos fillos a finales de setembro e a infraestructura para subir ate a lagoa que filmaches estaba en tan mal estado que nos impediu chegar a ela. Cando nos queixamos na casa do garda dixeronnos que facia dous ou tres meses que unha riada tirara os pasos no rio. Panda de vagos, como se para poñer unhas cantas taboas houbese que pedir unha subvencion a UE.