O outro día tiven o pracer de tomar un café, terraza soleada, cun home moi sabio e, a pesar diso, moi poderoso. De esguello, no medio dunha conversa máis ampla, soltou esta pérola:
-No traballo, comezo a fiarme dunha persoa -aseguroume- cando lle escoito dicir: “Non sei”. Pero realmente confío nela a partir da primeira vez que me di: “Trabuqueime”.
E non era un ir de guai. Era pura intelixencia.
Si e sabio, xa por forza e poderoso…:-)