Rebuscando hoxe entre os arquivos de imaxes para un pequeno contido, atopeime con esta preciosa, dignísima rubia do país. Durante séculos, o terreo areoso que rodea a lagoa de Carregal, en Corrubedo, foi empregado para alimentar ao vacún da máis vella aldea da zona: Bretal. En Bretal, os mortos pobres soterrábanse decorando a terra da tumba con cunchiñas; aínda se pode ver hoxe na igrexa parroquial. As vacas continúan pastando nos lindes do parque natural, pero o modo de vida xa cambiou de xeito definitivo. Pasear por ese terreo areoso, cheo de prantas supervivintes, de paxaros miúdos, de xunqueira laberíntica, aínda é hoxe unha sorte. Como me dixo un amigo: “é un lugar para estar calados”. Vai aquí un silencio respectuoso, pastando a vaca, en silencio eu, nestas campas de Carlomagno nas que se enredaron no labirinto das augas miles de cabaleiros pagáns.
Bonito post, coma sempre. Escribo coa letra calada para non romper o silencio.
Saudos de Acedre. //eueoseeuu.blogspot.com/
Pois moitas grazas, Acedre. Por que eueoseeuu?
E un xogo de palabras ou un trabalinguas.
Significa EU E OS EEUU. E que dicir iso, eu e a minha vision dos EEUU mentres vivo neles.
Acedre e a parroquia de Panton en Lugo onde naceu minha nai e queda ben de alcume.
Un saudo e repitome dicindo que me encanta o teu blog polo variado e interesante e a forma de contar todo.
jajajajajaj! e mira que lle din voltas ao nome do teu blog e non conseguía saber a que se refería!
Estou preparando un contido sobre pintura mural. En Pantón non había unha igrexa con pinturas románicas?
Panton esta na Ribeira Sacra. En San Miguel de Eire hai unha igrexa romanica e creo que ten pinturas romanicas. Non me fagas muito caso que escribo facendo memoria.
Tamen esta a igrexa de San Fiz de Cangas e a de Pombeiro.
Vamos, que non hai falla de igrexas romanicas na zona pero creo que a de Eire e a que ten os murais.
Un saudo e espero que servise de algo a minha informacion.
Ola,
A vista non é da lagoa de Carregal, senón da de Vixán (ou Amendo). a zona que se ve chámase campos de Amendo, probablemente nome de orixe xermánica, como Mendo
Amendo parece que ver de Amenetum, lugar de ameneiros