Estampas pompeianas (I): o espello do tempo
2 / September/ 2010 – 6:18 pm | 3 Comments

Aos lugares nos que fuches feliz non volvas. Ante esta chamada á fuxida, o mellor é afrontar o reto. E descubrir na túa ollada sobre a máis fascinante cidade do mundo antigo que xa es outro.

Le a historia completa »
Home » Diario, Notas arqueolóxicas

Un sartego ‘matutano’ en Artes

11 / October/ 2009 13 comentarios

No adro da igrexa de Artes (Ribeira) atópase este sartego altomedieval cuns bordes un tanto…curiosos. Localizouse na reitoral da parroquia. A cuestión é: ¿que lle pasou ao borde do sartego?¿Por que se parece a unhas patacas onduladas? A min contáronme hoxe por que, pero a ver quen de vós dá coa solución do estraño asunto (que é máis cotiá do que pode parecer).

13 comentarios »

  • alugris says:

    Para que o gando puidese chegarlle mellor á auga?

  • magago says:

    Haha! Parece o lóxico, pero seica o seu uso principal era outro! Sigan xogando…

  • alugris says:

    Mmmmmm Para afiar coitelos, fouces, gadañas?

  • pablo says:

    tendo en conta que naqueles tempos non había cuarto de baño… eses bordes suaves son ideais para sentar o cu e facer o que se teña que facer…

  • minhato says:

    (@Alugris: creo que acertaches)
    Sen dúbida, esas formas veñen de afiar cousas. Coitelos ou fouciños, non creo que foran machadas ou gadañas.

  • magago says:

    Que rapidez, señores! Efectivamente, ese sartego é un gran afiador de coitelos e demais material de uso agrario. Así nolo contou María Luisa Díaz Otero, presidenta da Asociación Cultural O Faiado 2 no transcurso das xornadas sobre Camiños Antigos do Barbanza que se celebraron onte na Pobra do Caramiñal.

  • ifrit says:

    Ou fixérono así no seu tempo e encaixa ca outra metade ou é posterior para que poidan beber os animais.
    (escribo sen ler os outros comentarios, que senon non ten chiste)

  • alugris says:

    Agora falta saber o premio por acertar!!

  • magago says:

    A satisfacción polo deber cumprido, alugris. :P

  • MJ Méijome says:

    Unha pedra de afiar con auga todo o ano, que máis se lle pode pedir? ;)

  • alugris says:

    @magago e un xogo de coitelos? :P

  • magago says:

    hahaha! A próxima haberá que falar co concello para que esponsorice estes concursos. :-)

  • Xurxo says:

    Cando vin esta foto lembreime dunha pedra que se garda nos almacéns do Museo de Pontevedra que os eruditos da época (Filgueira e demais) intepretaron como pedra con escritura ibérica e non é outra cousa ca un bo pedrolod e granito con centos de marcas de fouciños. Un clásico.

Deixa un comentario!

Engade o teu comentario debaixo, ou trackback do teu propio sitio. Ti tamén subscribirse a estes comentarios via RSS.

Pórtate ben. Manteno limpo. Queda no tema. Non sexas troll. Nada de anónimos vengativos nin outras trangalladas

Podes empregar estes tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Este blog recoñece Gravatar. Se queres ter un, rexístrate en Gravatar.