Probei o outro día no restaurante El Mercadito esta marabilla que, se tes posibilidade, non te podes perder. O Goliardo Caíño 2006, da adega Forja del Salnés. É un tinto do mar, feito con uvas de caíño, esa variedade antiga e tradicional do país, nun viñedo inmediato á ría. O caíño é esa uva de difícil coidado que foi base de tantos viños que probamos en cunca, nas xerras dos nosos avós ou doutros veciños nas aldeas da costa. O monocultivo de albariño no Salnés levou con el todas estas variedades que son o noso grande patrimonio vinícola: quedaran relegadas ao profundo da memoria (non é un mal sitio, con todo, cando volven tamén nos chegan alá dentro). Agora, neste interesante proxecto que é a Forja del Salnés, o mago Raúl Pérez trae o caíño á modernidade, respectando toda a súa esencia. En copa, o Goliardo Caíño é moi fino, ten moi pouca estrutura, parece un pinot noir: estamos tan acostumados aos viños concentrados que nos impuxo a moda de Parker que inconscientemente, agardamos pouco dun caldo que non teña unha estrutura tánica concentrada.

Pero o Goliardo caíño non: bébelo e é tan diferente, está tan ben construído, que inmediatamente te namoras del, mentres sabes que estás bebendo con sorpresa a túa propia memoria da Ría. Xunto á froita vermella, o que máis sorprende é ese gusto balsámico, a eucalipto das Rías Baixas, que te acompaña todo o camiño. A variedade, antiga, está alí actualizada, preparada para paladares modernos que queren fuxir da tiranía Parker e mirar como o Océano pode dar bos tintos. Unha auténtica xoia.

Xa teño moitas gañas de probar o outro tinto da Forja del Salnés, o Goliardo Loureiro, pero seica coma con este, hai moi poucas botellas. A ver se dou con algunha.