As voltas que d\u00e1 a vida. Hai m\u00e1is de seis anos escrib\u00edn o meu primeiro post nun blog do que xa nin lembro o nome e que non ga\u00f1ou m\u00e1is gloria que a de ser campo de entrenamento de escritura de tags e de curiosidade cibern\u00e9tica. Del aburr\u00ednme nun par de d\u00edas. Fora a boa de Rayane Becker quen me picara a curiosidade -en realidade, amonest\u00e1rame: “que pouco interactivos que s\u00e3o voc\u00eas, os galegos”-. Eu viv\u00eda neste mesmo barrio, estreaba tarifa plana de 56 kbps sobre o meu tam\u00e9n novi\u00f1o iMac DV e nin a mi\u00f1a habitaci\u00f3n nin ningunha outra das da casa ti\u00f1a persianas, -bizarro feito do que nos dimos de conta pouco despois de asinarmos o contrato de alugueiro. <\/p>\n
Hoxe volvo a ver o mundo a 56 kbps, de volta neste mesmo barrio e despois dun percorrido vital de traxectoria circular por esta cidade. S\u00e9ntome diante dun Pavillion que non atura con gusto as novas xeneraci\u00f3ns do tempo. E acabo de estrear <\/em>conexi\u00f3n dom\u00e9stica a 56 kbps. Esqu\u00e9zanse da navegaci\u00f3n m\u00faltiple, con varias fiestras do navegador entrando en diferentes mundos ao mesmo tempo. P\u00e9nseno ben antes de descargarse alg\u00fan software que non sexa necesario. Non miren videos en YouTube. Non arrinquen Pandora<\/a> ou o Winamp en streaming. Non abran EP3. O vizoso mundo da Internet xa calza unha talla de zapatos demasiado grande para os vener\u00e1beis m\u00f3dems. Suspiro fondo e encho o espazo sobrante da bota con algod\u00f3n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" As voltas que d\u00e1 a vida. Hai m\u00e1is de seis anos escrib\u00edn o meu primeiro…<\/p>\n