<\/p>\n<\/p>\n
O gran dilema das ciencias sociais sempre \u00e9 cantidade ou cualidade. Dado que as persoas non somos robots, \u00e9 dicir, somos m\u00e1is impredec\u00edbeis que o Windows XP, non podemos investigar sobre estas do mesmo xeito que sobre mol\u00e9culas. Polo tanto, cando tes que facer unha investigaci\u00f3n, as dificultades metodol\u00f3xicas sempre son o obst\u00e1culo m\u00e1is dif\u00edcil de salvar. Mil circunstancias diferentes poden tumbar o teu modelo orixinal e obrigarte a facer unha nova ficha de traballo de campo que contemple todas esas opci\u00f3ns novas que nin imaxinabas que exist\u00edan. Por iso, moita xente prefire facer investigaci\u00f3ns cualitativas<\/em> no canto de cuantitativas<\/em>. \u00c9 dicir, prefirese analizar as apreciaci\u00f3ns particulares de individuos e renunciar a comprender de xeito amplo e representativo os comportamentos dunha gran comunidade. Conste que non digo renuncia<\/em> en modo negativo. Unha teima habitual que temos no Grupo de Novos Medios<\/a> \u00e9 desenvolver m\u00e9todos fi\u00e1beis que nos permitan entender globalmente, comprender e mesmo nalg\u00fan caso predecir a evoluci\u00f3n -entendendo a predici\u00f3n como a comprensi\u00f3n dunha tendencia a curto prazo- dun obxecto de investigaci\u00f3n determinado. Moitas veces, en investigaci\u00f3n sobre tendencias de comunicaci\u00f3n, o xeito m\u00e1is v\u00e1lido de conseguir isto \u00e9 facer que datos cualitativos e cuantitativos dialoguen entre si. <\/p>\n Por iso, g\u00fastanme sempre as achegas dos f\u00edsicos e matem\u00e1ticos \u00e1 evoluci\u00f3n da sociedade humana, porque a\u00ednda que se as s\u00faas metodolox\u00edas poidan ser moi discut\u00edbeis, a s\u00faa praxe profesional deriva nunha sorprendente simpleza de conclusi\u00f3ns, escasas en matices<\/em> e peros<\/em> como son os resultados dos investigadores sociais. \u00c9 o caso de Marta Gonz\u00e1lez, Pedro Lindl e Hans Hermann, que reduciron as relaci\u00f3ns de amizade dentro dun instituto de secundaria a esta gr\u00e1fica a trav\u00e9s da aplicaci\u00f3n de modelos matem\u00e1ticos que consideran ao individuo como part\u00edcula, e polo tanto, como elemento inserto nun contorno susceptible de modelizarse e parametrizarse. A\u00ed, con diferentes cores, repres\u00e9ntase a estrutura dunha comunidade, os seus par\u00e1metros de agrupamento e mesmo as relaci\u00f3ns sexuais!<\/p>\n M\u00e1is info:<\/p>\n Reportaxe en Physorg.com<\/a> O gran dilema das ciencias sociais sempre \u00e9 cantidade ou cualidade. Dado que as persoas…<\/p>\n
\nPDF do artigo<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"