O d\u00eda, pesado, e a tarde, case unha noite dende despois de comer. No atafegamento do tr\u00e1fico na Praza de Galicia, \u00e1s seis, numerosos trinta\u00f1eiros de chaqueta e garabata agardan nos sem\u00e1foros. Marchan con calma para colleren os seus coches. <\/p>\n
–Non sab\u00eda que houbera tanto ambiente de negocios en Compostela<\/em> -di o Visitante con indolencia, recostado con docilidade na traseira do coche. O d\u00eda, pesado, e a tarde, case unha noite dende despois de comer. No atafegamento…<\/p>\n
\n–Non o hai<\/em> -rectifica o Gu\u00eda dende a outra beira do asento traseiro – son consultores, comerciais, vendedores. Non te imaxines executivos de multinacional, a\u00ednda que os vexas tan ben afeitados. Mira aquel: a consultora para a que traballa ten unha subcontrata de arranxo de fotocopiadoras para unha entidade local. E aqueloutro: vende seguros para funcionarios da USC. Esoutro rapaz tabula datos para unha Consellar\u00eda. E aquel de al\u00ed d\u00e1 cursos de reciclaxe. F\u00edxate nos seus traxes: son de telas baratas porque os seus contratos precarios imp\u00eddenlles comprarse Hugo Boss e a empresa esixe renovaci\u00f3n constante do vestiario. Compostela \u00e9 unha cidade para consultores, non para negocios <\/em>– concl\u00fae.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"