{"id":9325,"date":"2009-12-26T11:58:33","date_gmt":"2009-12-26T09:58:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=9325"},"modified":"2009-12-26T12:00:03","modified_gmt":"2009-12-26T10:00:03","slug":"avatar-unha-fabula-visual-sobre-a-amazonia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/12\/26\/avatar-unha-fabula-visual-sobre-a-amazonia\/","title":{"rendered":"Avatar: unha f\u00e1bula visual sobre a Amazonia"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/avatar_1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/avatar_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><span class=\"drop_cap\">C<\/span>omo medio pa\u00eds, onte estivemos vendo <em>Avatar<\/em> na s\u00faa versi\u00f3n 3D no cinema. A pel\u00edcula \u00e9 fascinante desde o punto de vista tecnol\u00f3xico, perfecta para observar como Hollywood xa \u00e9 quen de integrar realidade e ficci\u00f3n nun \u00fanico espazo visual (a\u00ednda que cuesti\u00f3ns como a pel das personaxes a\u00ednda hai que traballalas moito). O que m\u00e1is me impactou \u00e9 o acabado que est\u00e1 Pandora, o planeta imaxinario no que sucede a acci\u00f3n. <\/p>\n<p>Pandora \u00e9 un trasunto da Amazonia, enfrontada \u00e1 dram\u00e1tica tensi\u00f3n entre as empresas extractoras de recursos mineiros e un pobo ind\u00edxena, o <em>Pobo<\/em>, cunha cosmovisi\u00f3n baseada no equilibrio ecol\u00f3xico; en Avatar estas tensi\u00f3ns ad\u00f3bianse argumentalmente cun <em>rollito newage<\/em>neoecol\u00f3xico. Cameron e o equipo imaxinaron centos de especies vexetais e animais e mesmo inventaron novas reglas f\u00edsicas que outorgan coherencia a un universo fant\u00e1stico de fosforescencias e monta\u00f1as antigravitatorias. A\u00ed \u00e9 onde compensa entregar d\u00faas horas e media de tempo, po\u00f1erse unhas gafas 3D e deixarse levar. <\/p>\n<p>Polo dem\u00e1is, <em>Avatar<\/em> debe moito dos videoxogos. \u00bfMoito? Moit\u00edsimo. Desde as secuencias nas que se filma o avance dos protagonistas desde atr\u00e1s por complicados escenarios de vertixe (daban ga\u00f1as de coller un mando e facerse co control) ata a est\u00e9tica do videolog que grava o protagonista ou determinadas formas de organizar a historia, por tramos. Cada vez menos, elim\u00ednanse as diferencias entre as formas de entretemento, entre o cinema e os videoxogos. En cinco anos, o produto ser\u00e1 case similar.<\/p>\n<p>E outro punto importante \u00e9 o tema do 3D. \u00bfPaga a pena?\u00bfAchega algo \u00e1 historia? Hai que dicir que Cameron e compa\u00f1\u00eda tiveron a decencia de evitar meternos bichos que nos tenten morder desde a pantalla. O uso do 3D \u00e9 bastante contido, pero un non acaba de ter claro para que serve exactamente, al\u00e9n de engadir unha profundidade m\u00e1is ou menos real \u00e1s escenas. Adem\u00e1is, hai outro factor. O 3D, en teor\u00eda, fai a pel\u00edcula m\u00e1is <em>real<\/em>. Pero logo temos unha montaxe tradicional de plano-contraplano -necesaria para a narrativa audiovisual- que non pega nin con cola con esa realidade e que amola o efecto que poida ter o 3D. <\/p>\n<p>En resumo, unha pel\u00edcula de acci\u00f3n trepidante, cun universo orixinal e riqu\u00edsimo. Ide vela con vontade sobre todo est\u00e9tica, para disfrutar co preciosismo dun Amazonas evolucionado. A historia, neste caso, \u00e9 o de menos. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Como medio pa\u00eds, onte estivemos vendo Avatar na s\u00faa versi\u00f3n 3D no cinema. A pel\u00edcula&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/12\/26\/avatar-unha-fabula-visual-sobre-a-amazonia\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Avatar: unha f\u00e1bula visual sobre a Amazonia<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28246,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[],"class_list":["post-9325","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-audiovisual","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9325","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9325"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9325\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28246"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9325"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9325"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9325"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}