<\/p>\n <\/p>\n
G\u00fastanme<\/a> as novelas que miran na outra cara do espello. As\u00ed acontece en El turno del escriba<\/a>, escrita a catro mans polas arxentinas Gabriela Montes e Ema Wolf. A novela, que foi Premio Alfaguara de novela 2005, ten como argumento o proceso de escritura do Libro das Marabillas de Marco Polo da man do escrib\u00e1n Rustichelo de Pisa na cadea de X\u00e9nova onde os dous est\u00e1n presos v\u00edtimas das guerras da convulsa Italia medieval. O turno do escriba detense na figura desaparecida de Rustichello, do que non sabemos m\u00e1is que o nome. D\u00e1lle un pasado, un car\u00e1cter e unhas pretensi\u00f3ns de futuro. As autoras empregan tam\u00e9n ao escrib\u00e1n como veh\u00edculo para co\u00f1ecer un colorista tapiz medieval. Gostei desa narraci\u00f3n do proceso de escritura dun manuscrito: Marco Polo contaba aquelas historias de pa\u00edses remotos e ex\u00f3ticos e impronunciables nomes pola noite, Rustichello escr\u00edbaas \u00e1s agachadas durante o d\u00eda tirando dunha memoria confusa. Se cadra un bote en falta que non dean entrado m\u00e1is na personaxe do veneciano Polo, que a penas \u00e9 un busto parlante nas mans de Wolf e Montes pero non deixa de ser certo, como di o propio t\u00edtulo da novela, que a novela reivindica a figura do escrib\u00e1n, case an\u00f3nimo, que comeza a distinguir as diferenzas de estilo entre novelas, tratados comerciais, entretemento e o que a vaidade ten que dicir en todo isto. <\/p>\n M\u00e1is: <\/strong><\/p>\n G\u00fastanme as novelas que miran na outra cara do espello. As\u00ed acontece en El turno…<\/p>\n