{"id":8604,"date":"2009-11-02T23:09:17","date_gmt":"2009-11-02T21:09:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=8604"},"modified":"2009-11-03T12:01:45","modified_gmt":"2009-11-03T10:01:45","slug":"sentindo-o-canon-de-belesar-no-corazon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/11\/02\/sentindo-o-canon-de-belesar-no-corazon\/","title":{"rendered":"Sentindo o can\u00f3n de Belesar no coraz\u00f3n"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_11.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_21.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_31.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>O r\u00edo Mi\u00f1o, calmo, \u00e9 un aut\u00e9ntico espello. Fotos: Sole<\/em><\/p>\n<p><span class=\"drop_cap\">Q<\/span>uen lea Cap\u00edtulo 0 sabe que penso do <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2008\/06\/15\/belesar-a-mais-fermosa-paisaxe-do-vino-de-galicia\/#hide\">can\u00f3n do r\u00edo Mi\u00f1o ao redor da aldea de Belesar<\/a>: a m\u00e1is fermosa paisaxe do vi\u00f1o de Europa. E o digo sen ning\u00fan tipo de chauvinismo detr\u00e1s. Entre os concellos de Chantada e O Savi\u00f1ao est\u00e1 unha das m\u00e1is fascinantes mesturas da acci\u00f3n humana e da natureza, en socalcos, arquitecturas, natureza deslumbrante e historia. <\/p>\n<p>Esta fin de semana andivemos eses cami\u00f1os, dando a volta ao redor do can\u00f3n desde a mesma aldea de Belesar (<a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?ie=UTF8&#038;hl=es&#038;oe=UTF8&#038;num=200&#038;start=396&#038;msa=0&#038;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&#038;ll=42.591463,-7.724177&#038;spn=0.00173,0.004672&#038;t=h&#038;z=18\">ver punto de partida do roteiro<\/a>) ata o gran encoro, e de a\u00ed, caendo de novo ata a aldea, xa cando as luces prenden, rebotan no r\u00edo, o silencio enf\u00eda no can\u00f3n e os veci\u00f1os pasean tranquilos mentres ollan os cisnes que viven no r\u00edo. Das portas abertas destas casas sen medos saen os cheiros do vi\u00f1o fac\u00e9ndose nas adegas. No lusco fusco hai unha aut\u00e9ntica sinfon\u00eda de paxaros. E o roc\u00edo prende nos cogumelos deste outono, nas vides, nos xistos e no granito, nestes socalcos que voan sobre o can\u00f3n cargados de menc\u00eda. O outono en Belesar \u00e9 m\u00e1xico. \u00c1 noite, os homes da aldea x\u00fantanse na elegante Abacer\u00eda, no clube n\u00e1utico; aqueles paisanos discuten con banda sonora de <em>trip hop<\/em> as maiores troitas pescadas no Mi\u00f1o. P\u00f3deme este lugar, onde sen axudas p\u00fablicas nin pol\u00edticos, os veci\u00f1os acordaron coidar da s\u00faa beleza, revestindo os chabolos de pedra, constru\u00edndo curiosos balc\u00f3ns de madeira, coidando estes socalcos de menc\u00eda coma se foran xard\u00edns. <\/p>\n<p>Andamos, andamos, andamos 20 quil\u00f3metros entre bosques, agros, desertos, humidades e rampas de pedra, coa vista sen cansar. O resultado foi un roteiro marabilloso. Conv\u00eddoche a que pases ao interior do post e te prepares a abrir ben os ollos coa reportaxe fotogr\u00e1fica de Sole. Paga a pena.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_41.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_7.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_8.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_9.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_10.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_111.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Subindo a calzada que nos leva a Diomondi, imos remontando duramente ata que aparecen as devesas fermosas, cheas de cogumelos e antigos soutos. Entre as \u00e1rbores, dist\u00ednguense os muros dun castro na Portela, antes de entrarmos nun val calmo cheo de carballeiras. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_12.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_13.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_14.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Diomondi. Unha fermosa igrexa rom\u00e1nica e un pazo tardomedieval -prestade atenci\u00f3n ao austero edificio, porque \u00e9 dos poucos pazos medievais que conservamos no pa\u00eds m\u00e1is ou menos \u00edntegros- que as vellas nos permiten ver, estresadas, pensando xa en facer a comida. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_15.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_16.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_17.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_18.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>O pazo de Cort\u00e9s avista o can\u00f3n desde o seu v\u00e9rtice. Moi ben conservado, conserva o seu car\u00e1cter gandeiro. Que ben lle presta o outono aos pazos!<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_19.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Santo Estevo de Ribas de Mi\u00f1o, a m\u00e1is toscana das igrexas galegas. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_20.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_211.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_22.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>En Pesqueiras atopamos unha antiga casa en ru\u00ednas. Entrando na s\u00faa lareira, descubrimos o forno. E un detalle da vida coti\u00e1, impactante. Neste cornecho baixo o forno, os seus habitantes deixaron as zocas. Hab\u00edaas de todos os tama\u00f1os, de home, de muller, de meni\u00f1o. Todas debaixo, buscando a calor e a quentura do forno. As zocas foron o que estes homes deixaron atr\u00e1s canda a casa. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_23.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_24.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_25.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_26.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/belesar_27.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>A volta, espectacular, fac\u00e9mola baixando de Tarr\u00edo ata o r\u00edo Asma. Cruzando a estrada xeral, parte un sendeiro moi recomendable para quen queira percorrer o can\u00f3n sen meterse 18 quil\u00f3metros. Por este sendeiro c\u00f3modo, un cami\u00f1o de servizo para atender as vi\u00f1as, ch\u00e9gase a Belesar despois de catro quil\u00f3metros, de xeito doado e sen cansar [<a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?ie=UTF8&#038;hl=es&#038;oe=UTF8&#038;num=200&#038;start=396&#038;msa=0&#038;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&#038;ll=42.611104,-7.728571&#038;spn=0.003458,0.009345&#038;t=h&#038;z=17\">ver localizaci\u00f3n do sendeiro<\/a>]. O cami\u00f1o \u00e9 alucinante. Entre vides gran\u00edticas, parras que se empoleiran, se mimetizan cos chouzos, cos muros, en vertixinosos cant\u00eds, os chantadinos cultivan as s\u00faas vides. O cami\u00f1o \u00e9 alucinante. A paisaxe privilexiada. <\/p>\n<p>Cansos, tomamos folgos na Abacer\u00eda, en Belesar. O moci\u00f1o coci\u00f1eiro dinos cunha ins\u00f3lita cara de entusiasmo:<\/p>\n<p>-M\u00e1goa que non vi\u00f1erades onte. Que quilo e medio de <em>boletus<\/em> trouxen. Feitos con vi\u00f1o doce! De morrer!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O r\u00edo Mi\u00f1o, calmo, \u00e9 un aut\u00e9ntico espello. Fotos: Sole Quen lea Cap\u00edtulo 0 sabe<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/11\/02\/sentindo-o-canon-de-belesar-no-corazon\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Sentindo o can\u00f3n de Belesar no coraz\u00f3n<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8605,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22,8],"tags":[],"class_list":["post-8604","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-vino","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8604","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8604"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8604\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8605"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8604"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8604"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8604"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}