<\/p>\n <\/p>\n
Les Terrasses<\/em>. Este agasallo que nos fixeron estivo agardando na coci\u00f1a un tempo, un tanto esquencido. Cunha discreta etiqueta, un d\u00eda abr\u00edmolo con presa mentres falabamos doutras cousas, servimos de xeito maquinal e continuamos cami\u00f1ando polos corredores. Brindamos mentres nos sentabamos, con outras cousas nas mans, e dimos un primeiro sorbo.<\/p>\n Carallo.<\/p>\n Levei as mans para a botella para saber que \u00e9 o que estaba pasando. Les Terrasses 2002, Priorat. Nesta pequena comarca de Tarragona, unha min\u00fascula denominaci\u00f3n de orixe<\/a>, algu\u00e9n estaba facendo vi\u00f1o de moita altura. Les Terrasses ten o grado xusto de acidez, un sabor que enche toda a boca e un bouquet excelente. Combina a festa de padal dos vi\u00f1os mediterr\u00e1neos cun percorrido longo, unha envoltura danzarina, na boca. Ao investigar m\u00e1is, descubr\u00edn que Las Terrasses \u00e9 a irm\u00e1 pequena dos vi\u00f1os de \u00c1lvaro Palacios<\/a>, un dos anovadores do vi\u00f1o nesas terras. As irm\u00e1s maiores de Les Terrasses son Finca Dolfi e, especialmente, L’Ermita, dous vi\u00f1os moi limitados en produci\u00f3n e cotizad\u00edsimos no mercado mundial do vi\u00f1o. Ata o punto de que o propio vi\u00f1o \u00e9 obxecto de investimento, de especulaci\u00f3n e a s\u00faa evoluci\u00f3n na propia finca \u00e9 seguida con minuciosa atenci\u00f3n polos fans. En xeral, esa comarca parece unha mina sacando e sacando barr\u00eds ao exterior: a un prezo moi asequ\u00edbel, por exemplo, est\u00e1 o estupendo Scala Dei<\/a>, tam\u00e9n feito a partir de garnacha, e cun punto elengant\u00edsimo. <\/p>\n Apunto unha visita ao Priorat<\/a> a ver o prodixio en vivo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Les Terrasses. Este agasallo que nos fixeron estivo agardando na coci\u00f1a un tempo, un tanto…<\/p>\n