<\/p>\n <\/p>\n
Aqu\u00ed est\u00e1n, as pir\u00e1mides de Teotihuac\u00e1n<\/a>. A foto est\u00e1 tomada dende a m\u00e1is alta, a Pir\u00e1mide do Sol (que seica, en realidade, era da auga) e ao fondo, vese a Pir\u00e1mide da L\u00faa. Da outra beira est\u00e1 a m\u00e1is pequena, a pir\u00e1mide de Quetztacoatl, a Serpe emplumada. Non vou falar aqu\u00ed das peculiaridades e a sorprendente cronolox\u00eda deste marabilloso lugar, pero a evoluci\u00f3n hist\u00f3rica das sociedades mesoamericanas sempre me sorprendeu. Cando os espa\u00f1ois chegaron, esta cidade levaba seis s\u00e9culos abandonada, a\u00ednda que continuaba a ser lugar sagrado para os locais. A grandeza do conxunto cerimonial \u2013interesadamente remarcada na restauraci\u00f3n que ordenou o ditador nacionalista Porfirio D\u00edaz- quita a respiraci\u00f3n. <\/p>\n Aqu\u00ed est\u00e1n, as pir\u00e1mides de Teotihuac\u00e1n. A foto est\u00e1 tomada dende a m\u00e1is alta, a…<\/p>\n
\nPir\u00e1mide do Sol dende o suroeste<\/em><\/p>\n
Pero en realidade, a visi\u00f3n das pir\u00e1mides e os templos no horizonte tr\u00f3uxome \u00e1 cabeza imaxes da ciencia ficci\u00f3n dos anos 30 ou 40, das revistas pulp <\/a>sobre viaxeiros do espazo e do tempo que son levados a planetas extraterrestres. Ollo, non me tomedes por un Thor Heyerdarl ou un Jim\u00e9nez del Oso; ref\u00edrome a que aqu\u00ed, en Teotihuac\u00e1n, descubr\u00edn de onde provi\u00f1a a inspiraci\u00f3n de moitos debuxantes de c\u00f3mic da \u00e9poca, que buscaban referencias do pasado que non procederan da fonte ‘oficial’ de pasado do mundo, Europa, \u00e9 dicir, daquelo que xa co\u00f1ec\u00edan abondo pola ensinanza na escola os pos\u00edbeis lectores. As estra\u00f1as pinturas, altorrelevos, figuras misteriosas da arte desta zona resultaban unha saborosa e ex\u00f3tica fonte de inspiraci\u00f3n para o gran boom do entretemento popular da \u00e9poca. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"