{"id":730,"date":"2005-10-01T12:13:00","date_gmt":"2005-10-01T10:13:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=730"},"modified":"2005-10-01T12:41:14","modified_gmt":"2005-10-01T10:41:14","slug":"desigualdade-social","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2005\/10\/01\/desigualdade-social\/","title":{"rendered":"desigualdade social"},"content":{"rendered":"

rugby
\nCampo de rugby moi coidado con favela ao fondo. <\/em><\/p>\n

A\u00ednda que non \u00e9 a primeira vez que viaxo a Am\u00e9rica Latina, nunca tivera tempo de apreciar tan de preto a tremenda desigualdade social que morde ao sur. Nenos de once anos, no metro, cargados de paquetes de chicles:<\/p>\n

Se\u00f1ores pasajeros\u2026.
\n\u2026en esta ocasi\u00f3n\u2026
\n\u2026me dirijo a ustedes\u2026
\n\u2026para presentarles los nuevos chicles Mentam\u00edn\u2026<\/em><\/p>\n

\u201cM\u00e9xico \u00e9 un continente\u201d, afirma Luciano. O fen\u00f3meno \u00e9 tan complexo e tan diversificado que ter\u00eda que pasar horas describ\u00edndoo, pero dende a mi\u00f1a pura obxectividade subxectiva, o que vexo res\u00faltame inacept\u00e1bel. O trauma nacional que provoca \u00e9 tremendo: os ricos tentan impresionar aos for\u00e1neos con enormes fastos que provocan o efecto contrario ao que eles desexan, porque cando miras polos suntuosos balc\u00f3ns, cun cosmopolitan<\/em> na man, o que ves son favelas, nenas pre\u00f1adas tirando de carri\u00f1os, masas suburbanas de vivendas de paredes de naipes. E despois d\u00e1 igual a milonga que che conten. As clases media e alta mexicanas seguen vivindo o seu propio conflito indentitario, entre a presi\u00f3n do norte estadounidense e o orgullo nacional aprendido na escola. <\/p>\n

Esta enorme masa de pobres, herdeiros daquela horda de miseria escravizada durante os imperios precolombinos que os conquistadores aproveitaron, m\u00f3vese ao redor de centros tecnol\u00f3xicos fastosos, nos laberintos de cemento nos que se amorean nas abas dos cerritos, deixando ofrendas de protecci\u00f3n nas saias do Popocatepetl e pregando \u00e1 virxe Guadalupe. Padecen de resignaci\u00f3n ind\u00edxena e dunha l\u00f3xica de resistencia moi pr\u00f3xima \u00e1 nosa retranca, baseada en dicirlle aparentemente a todo que si ao patr\u00f3n g\u00fcero -branco- e facer despois o que lles ve\u00f1a en ga\u00f1a. O pa\u00eds ten poucos v\u00ednculos com\u00fans que xunten a miser\u00e1beis, pobres, clase media, ricos e a multitude de masas migratorias, que parecen querer manterse a distancia todos entre si -como en case todas partes. A pol\u00edtica contin\u00faa estendendo esa receita de unidade nacional tan propia do XIX que \u00e9 a inxecci\u00f3n de cores de bandeira nacional: os coches, os telladi\u00f1os das chabolas, as prazas, os comercios ostentan verdes, brancos,vermellos. Lembro unha frase sabia e veterana do meu pai:<\/p>\n

-Como se nota que a\u00ednda son pa\u00edses novos.<\/em><\/p>\n

Non \u00e9 dif\u00edcil encontrar similitudes cun pa\u00eds tan milenario como Galicia. En M\u00e9xico comeza a superposici\u00f3n de tempos antigos e at\u00e1vicos sobre a modernidade, marcando unha fronteira real en Am\u00e9rica. Imos nun camionsito<\/em>, un bus de li\u00f1a. O condutor prot\u00e9xese do sol colocando radiograf\u00edas de cabezas, tibias e peron\u00e9s no cristal lateral do coche. Tres irmanci\u00f1as indias, gordas, sentan na parte de atr\u00e1s.<\/p>\n

–Yo so\u00f1\u00e9 esta noche como nuestro hermano se mor\u00eda <\/em>-di unha. As outras d\u00faas suspiran.
\n–Virghensita, yo tambi\u00e9n<\/em>– di outra- \u00bfy no llevaba vestido un h\u00e1bito como de monje?<\/em>
\n–Si, si, si y ay, hermanita, y yo tambi\u00e9n que no se me fue de la cabeza toda la noche, hasta no me atrev\u00ed a dec\u00edrselo a mi marido del miedo que me daba<\/em>-confesa asustada a outra.<\/p>\n

Unha cultura ancestral, mil rituais mestizos, unha tregua entre deuses e o desexo de ser Europa, todo contraposto. Unha moral desafiante. A cara bela, namoradeira, de M\u00e9xico. <\/p>\n

\"habita\"<\/p>\n

Aproveito as facilidades de permeabilidade social do viaxeiro: \u00e9 de noite na terraza do Hotel Habita<\/a>, no luxoso barrio de Polanco. Este edificio contempor\u00e1neo, dese\u00f1ado cun estilo ecl\u00e9ctico e trasl\u00facido, por Enrique Norten<\/a>, \u00e9 o punto de encontro con esa clase alta que poder\u00eda pertencer a calquer cidade do mundo. Nesta terraza hai un DJ nunha esquina, unha piscina de tons azuis con auga que rebasa unha cara da fachada, luxosa madeira tropical e chemineas de pedra negra. Un proxector de v\u00eddeo debuxa enormes figuras de videoclip na fachada do ra\u00f1aceos de enfronte, para disfrute exclusivo dos clientes do bar. Na esquina, unha barra de sushi, e m\u00e1is al\u00e1, no horizonte, un skyline nocturno de altos ra\u00f1aceos abertos na cidade. Grupos de mozas pijas vestidas de Carolina Herrera \u2013as m\u00e1is tradicionais- ou de Armani \u2013as que traballan na tele, ou que estudaron en Europa-, brindan xuntas con Mo\u00ebt Chandon, mentres homes de negocios r\u00e9ndense desolados \u00e1 evidencia da s\u00faa madurez e un par de directores de cine planifican a vindeira pel\u00edcula de denuncia e realismo social. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Campo de rugby moi coidado con favela ao fondo. A\u00ednda que non \u00e9 a primeira…<\/p>\n

Ler a historiadesigualdade social<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28056,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,8],"tags":[],"class_list":["post-730","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/730","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=730"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/730\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28056"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=730"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=730"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=730"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}