{"id":7219,"date":"2009-07-28T00:40:46","date_gmt":"2009-07-27T22:40:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=7219"},"modified":"2009-07-28T08:35:10","modified_gmt":"2009-07-28T06:35:10","slug":"restaurante-shis-no-porto-elegancia-e-alento-cosmopolita-na-foz-do-douro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/07\/28\/restaurante-shis-no-porto-elegancia-e-alento-cosmopolita-na-foz-do-douro\/","title":{"rendered":"Restaurante Shis, no Porto: elegancia e alento cosmopolita na Foz do Douro"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/shis_1.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>O Shis na Praia de Ourigo. Ao fondo, dereita, o Faro da Foz do Douro. Fotos: Sole<\/em><\/p>\n<p><span class=\"drop_cap\">O<\/span> novo -abriuse no 2007- <a href=\"http:\/\/www.shisrestaurante.com\/\">Restaurante Shis<\/a>, no Porto, xusto na corna norte da Foz do Douro [T: +351 22 6189593 \/ <a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?ie=UTF8&#038;hl=es&#038;oe=UTF8&#038;start=393&#038;num=200&#038;msa=0&#038;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&#038;ll=41.149561,-8.676265&#038;spn=0.001709,0.004554&#038;t=h&#038;z=18\">localizaci\u00f3n<\/a>] \u00e9 todo un prodixio de elegancia e sutileza. Decorado por Antonio Lobo e co chef Antonio Vieira na direcci\u00f3n gastron\u00f3mica, \u00e9 un destes lugares dos que sabes que te vas lembrar sempre. <\/p>\n<p>Ubicado na esplanada do Castelo, desde a r\u00faa non ves o restaurante, sen\u00f3n tres bandeiras co emblema do establecemento. De al\u00ed, baixas entre madeira escura ata o restaurante, montado con ese mesmo material practicamente sobre as pedras da Praia do Ourigo. A fort\u00edsima oleaxe, os ventos norte que caracterizan a Foz do Douro rompen contra a estrutura de cristal que protexe aos comensais das inclemencias. Este proxecto ten tres partes: un lounge, pensado para o picoteo informal e o disfrute dos d\u00edas de sol na praia, a <em>esplanada<\/em>, que \u00e9 a terraza do restaurante, e o interior do local, propiamente dito; o Shis \u00e9 unha estrutura en branco -no interior- cunha barra para ver os sushimen e enormes ventanais nos que se aprecian as lapas brancas de escuma do mar sobre ti. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/shis_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/shis_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/shis_3.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/shis_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Chegamos a unha hora ins\u00f3lita, \u00e1s 9, para ver o solpor desde a <em>esplanada<\/em>. O Shis combina d\u00faas cartas ben diferentes: unha xaponesa e outra portuguesa de fusi\u00f3n internacional. A maior parte da xente alterna as d\u00faas. De feito, eu recomendar\u00eda comezar por un bo mix de sushi e sashimi, de 18 e 22 pezas, e despois continuar con alg\u00fans dos fermosos pratos da carta. N\u00f3s probamos tam\u00e9n as saborosas tempuras, uns magn\u00edicos ravioli xaponeses de polo, pero daban ga\u00f1as de comer a carta enteira. <\/p>\n<p>Mentres se abre unha botella de Quinta do Crasto 07, un branco afrutado do Douro, con esa rememoraci\u00f3n mineral que acompa\u00f1a a todos os vi\u00f1os deses socalcos m\u00edticos, o sol vaise po\u00f1endo, enorme e m\u00edstico, entre as ondas. Na esplanada, cos fog\u00f3ns, cos cortin\u00f3ns, sent\u00edmonos protexidos do ventarr\u00f3n. O servizo m\u00f3vese r\u00edtmico, meticuloso, e o comedor est\u00e1 cheo a rebentar de xente guapa do Porto. Circulan os vi\u00f1os por todas partes. A luz \u00e9 tenue, dan ga\u00f1as de sentar e acougar para sempre. Soa m\u00fasica electr\u00f3nica do fondo. <\/p>\n<p>Comemos sushi de froitas, un magn\u00edfico at\u00fan, unha sorte de escabeche dun peixe que non din identificado, un bo sashimi. Parte do sushi chega morno (se llo ofrecen deben probalo de primeiras), un absoluto vicio. De poste, un apfelstrudel, unha crema queimada con xeado cun pouco de Tawny para facerlle homenaxe ao lugar. Os gins e a longa conversa chegan no lounge, xa co son do mar prendendo por todas as orellas. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/shis_5.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>O lounge do Shis<\/em><\/p>\n<p>Sabedes que ten este lugar? Que \u00e9 un lugar para quererse. Un lugar \u00fanico, de coci\u00f1a zen, de coci\u00f1a do luxo colonial; unha coci\u00f1a para viaxeiros melanc\u00f3licos. Fich\u00e1deo para emocionar a algu\u00e9n nun momento especial e deixalo emocionado, lentamente, coa elegancia deste lugar, coa sensibilidade dos seus pratos, coa calidez da s\u00faa luz relaxada na noite. Con vi\u00f1o, postres, sobremesas, pratos, saiunos en 45 euros por cabeza. A ampla carta de vi\u00f1os \u00e9 de notable alto, cando menos. <\/p>\n<p>Truco 1: C\u00f3mpre chamar uns d\u00edas antes para reservar. Se calculades que est\u00e1 bo tempo, reservade para a Esplanada (a terraza) e pedide espresamente algunha mesi\u00f1a ao car\u00f3n do cristal do mar. Non te preocupes polo fr\u00edo. A partir das 21:30, os braseiros na Esplanada xa est\u00e1n a pleno rendemento e o teito est\u00e1 protexido. Sen\u00f3n, non interior. E facede o mesmo. Ese Atl\u00e1ntico do Douro \u00e9 hipn\u00f3tico. Fermoso. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O Shis na Praia de Ourigo. Ao fondo, dereita, o Faro da Foz do Douro.&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/07\/28\/restaurante-shis-no-porto-elegancia-e-alento-cosmopolita-na-foz-do-douro\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Restaurante Shis, no Porto: elegancia e alento cosmopolita na Foz do Douro<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7214,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7,8],"tags":[],"class_list":["post-7219","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7219","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7219"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7219\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7214"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7219"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7219"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7219"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}