{"id":7185,"date":"2009-07-22T22:17:42","date_gmt":"2009-07-22T20:17:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=7185"},"modified":"2009-07-22T22:17:42","modified_gmt":"2009-07-22T20:17:42","slug":"proxecto-a-urdineira-a-arqueoloxia-mais-ala-da-arqueoloxia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/07\/22\/proxecto-a-urdineira-a-arqueoloxia-mais-ala-da-arqueoloxia\/","title":{"rendered":"Proxecto A Urdi\u00c3\u00b1eira: a arqueolox\u00c3\u00ada m\u00c3\u00a1is al\u00c3\u00a1 da arqueolox\u00c3\u00ada"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/urdinheira.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Os montes da Urdi\u00c3\u00b1eira. Foto: Proxecto A Urdi\u00c3\u00b1eira<\/em><\/p>\n<p>Cito a Bea Comendador, responsable do proxecto <a href=\"http:\/\/www.urdinheira.blogspot.com\/\">A Urdi\u00c3\u00b1eira<\/a>: <\/p>\n<blockquote><p>En 1926, Don Anxel Romero Cerdeiri\u00c3\u00b1a comezaba con estas verbas as s\u00c3\u00baas \u00e2\u0080\u009cNotas para un estudo da Urdi\u00c3\u00b1eira\u00e2\u0080\u009d, un estudo sinxelo pero cunha gran riqueza de informaci\u00c3\u00b3n que un d\u00c3\u00ada caeu nas nosas mans. N\u00c3\u00b3s and\u00c3\u00a1bamos \u00c3\u00a1 procura de informaci\u00c3\u00b3n sobre o chamado \u00e2\u0080\u009ctesouro da Urdi\u00c3\u00b1eira\u00e2\u0080\u009d, atopado no 1921 \u00e2\u0080\u009cao p\u00c3\u00a9 da Cova das Choias\u00e2\u0080\u009d, conformado por dous brazaletes de ouro e un disco de bronce con m\u00c3\u00a1is de tres mil anos de antig\u00c3\u00bcidade.\n<\/p><\/blockquote>\n<blockquote><p>Entre Parada, Pedroso, As Ventas y-o Navallo, nos aleda\u00c3\u00b1os do Invernadeiro, \u00c3\u00a9rguese un monte cuberto pola Natureza de uces e de fragas e pola Tradici\u00c3\u00b3n de tesouros y-encantamentos.<\/p><\/blockquote>\n<p>No marco dunha interesante investigaci\u00c3\u00b3n interdisciplinar sobre a organizaci\u00c3\u00b3n territorial da provincia de Ourense na Idade Media, un equipo de arque\u00c3\u00b3logos e estudantes de Historia que dirixe Bea Comendador, profesora da Universidade de Vigo, exploran, nos montes da Urdi\u00c3\u00b1eira, ao car\u00c3\u00b3n da serra do Invernadoiro, en Ri\u00c3\u00b3s, os patr\u00c3\u00b3ns de h\u00c3\u00a1bitats humanos e as zonas de paso, os cami\u00c3\u00b1os. \u00c3\u0089 a arqueolox\u00c3\u00ada que vai m\u00c3\u00a1is al\u00c3\u00a1 do que popularmente se entende por un arque\u00c3\u00b3logo, ese se\u00c3\u00b1or con sombreiro de palla que escava e explica pedras sen moito sentido aparente; sen embargo, esta arqueolox\u00c3\u00ada ten que ver con comprender ao ser humano nun tempo, pero tam\u00c3\u00a9n nun espazo concreto. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/urdinheira_2.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>O tesouro da Urdi\u00c3\u00b1eira. Foto: Arquivo do Proxecto Urdi\u00c3\u00b1eira<\/em><\/p>\n<p>No caso deste proxecto, o que me resulta emocionante \u00c3\u00a9 como todo el xira ao redor de algo que \u00c3\u00a9 m\u00c3\u00adtico e real ao mesmo tempo: un tesouro prehist\u00c3\u00b3rico hoxe custodiado no Museo Arqueol\u00c3\u00b3xico de Ourense. <\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/www.urdinheira.blogspot.com\/\">No blog que mant\u00c3\u00a9n o equipo<\/a> p\u00c3\u00b3dese comprender esa mestura entre o m\u00c3\u00adtico e o real, entre a natureza e o humano, entre as lendas e a orograf\u00c3\u00ada. Recom\u00c3\u00a9ndovos que o anotedes entre os vosos feeds. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Os montes da Urdi\u00c3\u00b1eira. Foto: Proxecto A Urdi\u00c3\u00b1eira Cito a Bea Comendador, responsable do proxecto&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/07\/22\/proxecto-a-urdineira-a-arqueoloxia-mais-ala-da-arqueoloxia\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Proxecto A Urdi\u00c3\u00b1eira: a arqueolox\u00c3\u00ada m\u00c3\u00a1is al\u00c3\u00a1 da arqueolox\u00c3\u00ada<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7186,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-7185","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7185","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7185"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7185\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7186"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7185"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7185"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7185"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}