<\/p>\n <\/p>\n
Os veracruce\u00f1os son jarochos<\/em>, xente de terra quente<\/em>. As\u00ed se chaman as\u00ed mesmos. A cidade \u00e9 unha enorme caldeira ao car\u00f3n do mar. A auga do Atl\u00e1ntico caribe ferve; o sol pega con dureza e a humidade acada, \u00e1s veces, cotas do 95%. Sa\u00edr \u00e1s r\u00faas da cidade colonial dende o refuxio do aire acondicionado provoca que os poros se abran como cr\u00e1teres e se fabrique unha sensaci\u00f3n inmediata de desasosego. A cidade ferve e a poboaci\u00f3n que pode se refuxia nos climas artificiais. <\/p>\n Nesta aglomeraci\u00f3n urbana de grandes dimensi\u00f3ns, vive a colonia galega dende hai case trinta anos. Fortemente vinculados entre si por redes familiares e econ\u00f3micas, os galegos de Veracruz controlan a hostaler\u00eda da cidade, dende os cinco estrelas c\u00e9ntricos ata os pequeni\u00f1os hoteis destinados ao turismo interior. Traballan como formigas, de xeito colaborativo e estremadamente prudente, medindo cada paso. Son xente de man ancha pero vestimenta austera, n\u00f3madas que viven nun campamento de d\u00e9cadas; astutos co\u00f1ecedores do tecido social dese magma colonial do que se mante\u00f1en, ao mesmo tempo, nunha reservada distancia. <\/p>\n –Pasaron trinta anos e sigo vivindo na mi\u00f1a aldea. O meu mundo, quero que sexa moi pequeno<\/em> \u2013afirma Manolo. Como todos, \u00e9 moi reservado, moi divertido, moi xeneroso. Cos anos, non ten ning\u00fan tipo de reparo en amosar o que para outros ser\u00eda unha limitaci\u00f3n. Non para min: moita xente ten que facer grandes cami\u00f1os para poder atopar isto.<\/p>\n Ese mundo tam\u00e9n est\u00e1 ornado de Jaguars, Mercedes, Audis, Mustangs, Chryslers. Na mentalidade da colonia, os coches son o principal descanso que se conceden nun traballo de enormes horas. Logo, os amplos toros c\u00e1rnicos, o whisky, case xeado, con auga, a amplitude da s\u00faa hospitalidade. \u00c9 a m\u00e1quina do tempo reloaded<\/em>: os costumes, a cohesi\u00f3n social e as relaci\u00f3ns de interdependencia econ\u00f3mica e laboral da Galicia dos 60 reconvertida nunha intelixente estratexia de xeraci\u00f3n de riqueza nas terras de promisi\u00f3n. Os jarochos obs\u00e9rvanos con distancia, respecto, outras sensaci\u00f3ns que non son quen de enxergar m\u00e1is que en retallos de conversa. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Os veracruce\u00f1os son jarochos, xente de terra quente. As\u00ed se chaman as\u00ed mesmos. A cidade…<\/p>\n