Dos m\u00e1is de 2.000 metros de altitude de M\u00e9xico D.F. descendemos ata Veracruz, na costa oriental. Cos ollos abertos, a trav\u00e9s do cristal, aparece o M\u00e9xico contempor\u00e1neo. Casi\u00f1as de pranta baixa, vaqueiros a cabalo, os cami\u00f1os lamacentos abarrotados de campesi\u00f1os de sombreiro de palla, mulleres cos beb\u00e9s pendurando das pernas, pe\u00f3ns sentados nas ponlas das \u00e1rbores, igrexas de doble campanario bicolor disimuladas no medio da chaira, promesas de pol\u00edtica graffiteadas nos muros de cemento de comunidades arruinadas, anuncios dos concertos de narcocorridos cantados polos Tigres do Norte. Atravesamos cr\u00e1teres de volc\u00e1ns e enormes campos de millo que neste pa\u00eds \u00e9 o ouro que atura un cento de mill\u00f3ns de vidas. As\u00ed chegamos a Veracruz, na costa oriental. A cidade foi o punto de chegada dos homes de Hern\u00e1n Cort\u00e9s a M\u00e9xico, o primeiro asentamento no continente. O illote de San Juan de Ol\u00faa, hoxe devorado polo porto comercial da cidade, foi o \u00faltimo reduto espa\u00f1ol en M\u00e9xico.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dos m\u00e1is de 2.000 metros de altitude de M\u00e9xico D.F. descendemos ata Veracruz, na costa…<\/p>\n