{"id":700,"date":"2005-09-08T22:29:19","date_gmt":"2005-09-08T20:29:19","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=700"},"modified":"2005-09-08T22:53:18","modified_gmt":"2005-09-08T20:53:18","slug":"o-mar-de-madeira","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2005\/09\/08\/o-mar-de-madeira\/","title":{"rendered":"o mar de madeira"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.ociojoven.com\/ezimagecatalogue\/catalogue\/variations\/100x500\/196303-100x500.jpg\" align=\"left\" vspace=\"3\" hspace=\"3\"\/>Un d\u00eda, ao xefe de polic\u00eda Francis Mc Cabe apar\u00e9ceselle un can vello de tres patas. Frannie \u00e9 comisario nunha pequena vila do estado de Nova York e protagonizar\u00e1 unha surrealista busca e aventura a trav\u00e9s do tempo. <\/p>\n<p>-\u00bfComo se rema nun mar de madeira? -di unha das personaxes. <\/p>\n<p>O surrealismo de Jonathan Carroll, en <a href=\"http:\/\/www.ociojoven.com\/article\/articleview\/947105\/\">Un mar de madeira<\/a>, promete moito. Se un a\u00ednda cre nas lapelas dos libros, pode descubrir como Gaiman gaba a t\u00e9cnica deste escritor. Os primeiros cap\u00edtulos son unha divertida combinaci\u00f3n de novela negra -con esa puntillosa t\u00e9cnica tan norteamericana de definir a persoas e cousas polas marcas que visten ou levan-, ingredientes surrealistas e instrospecci\u00f3n familiar. Pero despois o argumento ensar\u00edllase, as personaxes perden prop\u00f3sito e a diversi\u00f3n rem\u00e1tase con esa tendencia -tam\u00e9n tan da literatura norteamericana- de tentar buscar l\u00f3xica racional ao impos\u00edbel. Unha m\u00e1goa. <\/p>\n<p>E xa creo algo menos nas lapelas dos libros.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Un d\u00eda, ao xefe de polic\u00eda Francis Mc Cabe apar\u00e9ceselle un can vello de tres&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2005\/09\/08\/o-mar-de-madeira\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">o mar de madeira<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28049,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-700","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/700","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=700"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/700\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28049"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=700"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=700"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=700"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}