{"id":6762,"date":"2009-05-13T20:09:19","date_gmt":"2009-05-13T18:09:19","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=6762"},"modified":"2009-05-13T20:26:03","modified_gmt":"2009-05-13T18:26:03","slug":"en-defensa-da-hamburguesa-rural-galega","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/05\/13\/en-defensa-da-hamburguesa-rural-galega\/","title":{"rendered":"En defensa da hamburguesa rural galega"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/hamburguesa_rural_galega.jpg\" alt=\"\" \/><em>Empratado e foto: Sole<\/em><\/p>\n<p><span class=\"drop_cap\">O<\/span> outro d\u00eda, en Austin, mentres nos tomabamos unha impresionante <em>The Coronary<\/em> (o nome desta <em>burguer<\/em> de dimensi\u00f3ns e complexidade catedralicia o di todo), decateime do moito que me gustaron a min as hamburguesas. Pero non calquera hamburguesa. As grandes e inxustamente esquencidas hamburguesas do rural galego.<\/p>\n<p>S\u00f3 hai uns sitios no que te\u00f1o tomado hamburguesas tan boas como as dos mellores sitios neiorquinos ou texanos: nalgunhas tabernas da costa ou do interior de Galicia. Pod\u00edan ser, po\u00f1amos, as seis ou sete da ma\u00f1\u00e1, vi\u00f1as dunha noite de marcha, e aquela hamburguesa servida nunha taberna rec\u00e9n aberta, nun viciado ambiente de fumadores tard\u00edos, sab\u00eda a gloria. E si, poder\u00e1n dicir que \u00e1s sete da ma\u00f1\u00e1, despois de toda unha noite de festa, calquera cousa entra ben. Pero non s\u00f3 era iso, sen d\u00fabida. <\/p>\n<p>As grandes hamburguesas s\u00f3 se atopan en contados e selectos bares do pa\u00eds, son un luxo s\u00f3 co\u00f1ecido polos iniciados. En pan de b\u00f3la feito \u00e1 le\u00f1a, rec\u00e9n tra\u00eddo da panader\u00eda. Con carne picada -moitas veces seguro que feita a partir de aproveitos que non sa\u00edron doutro xeito-, sazonada e especiada al\u00ed mesmo no bar pola se\u00f1ora da coci\u00f1a, un d\u00eda antes, co sabor do perexil fresco, do allo ben metido na tenreira do pa\u00eds ou na vaca vella. Cunha leituga e tomates tra\u00eddos da horta do propietario, e o touci\u00f1o, con sorte, da \u00faltima matanza. E, se ti\u00f1as a\u00ednda m\u00e1is fortuna (e hai noites afortunadas, a\u00ednda que non sempre no amor, non \u00e9?), a esa hamburguesa lle ca\u00eda un ovo da casa de agasallo no medio. Esas hamburguesas, convertidas nunha exaltaci\u00f3n do produto do pa\u00eds, sempre se me asemellan tan tradicionais, tan de toda a vida, como a carne richada ou a caldeirada de maragota e pinto. E seguro que xa o son. Tan das nosas vidas. Mentres moitos locais sucumben ao c\u00f3modo panbimbo e aos packs de catro ou oito <em>burguers<\/em>, eu homenaxeo aos taberneiros que antes de abriren o bar para mari\u00f1eiros, obreiros, xubilados insomnes e b\u00e9bedos, pasan pola panader\u00eda para mercaren esas boli\u00f1as que empanan e aos coci\u00f1eiros ou coci\u00f1eiras que preparan a carne que enche algunhas das mellores hamburguesas do mundo, consolo das noites frustradas e alivio das resacas inminentes. Hamburguesas an\u00f3nimas, sen sona. Tesouros prote\u00ednicos. As hamburguesas do rural e da costa galega.<\/p>\n<p><em>Ao mellor p\u00eddesme algunha recomendaci\u00f3n, pero pasaron alg\u00fans anos desde que com\u00edn a \u00faltima gran hamburguesa. Pero ao mellor ti co\u00f1eces alg\u00fan sitio interesante para pedir unha con queixo, ovo, todo iso&#8230;D\u00e9ixaa nos comentarios. <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Empratado e foto: Sole O outro d\u00eda, en Austin, mentres nos tomabamos unha impresionante The&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2009\/05\/13\/en-defensa-da-hamburguesa-rural-galega\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">En defensa da hamburguesa rural galega<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6763,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7],"tags":[],"class_list":["post-6762","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6762","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6762"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6762\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6763"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6762"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6762"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6762"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}