\u00c1 noiti\u00f1a, as portas dos pequenos edificios de tres plantas deste barrio \u00e9nchense de propietarios que van e ve\u00f1en. Son homes e mulleres aos que xa lles vai faltando pouco para chegar \u00e1 vellez, ou que acaban de entrar nela. Ergueron o rueiro no alto da cidade, sen abrigo do nord\u00e9s, buscando os terreos m\u00e1is baratos nos que rendabilizar os carti\u00f1os ga\u00f1ados na emigraci\u00f3n londinense. Agora, \u00e1 noiti\u00f1a, observan \u00e1 nova xeraci\u00f3n de inquilinos que cruza as aceiras con indisimulado aceno de desconfianza e desprezo. Non din nada e fican calados.<\/p>\n
-Desexar\u00edan que nesta cidade houbera violencia racial, asasinatos, inseguridade nocturna, roubos, violaci\u00f3ns. Todo ser\u00eda m\u00e1is doado, encaixar\u00eda na s\u00faa visi\u00f3n do mundo, tan maniquea -dime Ber- na carnicer\u00eda o outro d\u00eda unha muller faloume desta r\u00faa coma un guetto<\/em> de delincuencia. \u00a1Deste sitio no que nunca pasa nada! \u00bfCrer\u00e1nno realmente?<\/p>\n -Nunca se atrever\u00e1n a dicir o que pensan realmente de n\u00f3s en p\u00fablico -di Hoiku, coreanoholand\u00e9s. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00c1 noiti\u00f1a, as portas dos pequenos edificios de tres plantas deste barrio \u00e9nchense de propietarios…<\/p>\n