{"id":5974,"date":"2008-12-27T23:44:39","date_gmt":"2008-12-27T21:44:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=5974"},"modified":"2008-12-28T00:19:46","modified_gmt":"2008-12-27T22:19:46","slug":"vino-e-cinema-para-alegrar-o-corazon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/12\/27\/vino-e-cinema-para-alegrar-o-corazon\/","title":{"rendered":"Vi\u00f1o e cinema para alegrar o coraz\u00f3n"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dolce.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Marcello Mastroianni e Anita Ekberg en<\/em> La Dolce Vita <em>(1960)<\/em><\/p>\n<p><span class=\"drop_cap\">L<\/span>evamos varios d\u00edas de gripazo e cadro enfermoinvernal cl\u00e1sico. D\u00edas de reclusi\u00f3n, de durmidas febr\u00eds a media ma\u00f1\u00e1, sen pisar r\u00faa, falando pouco, vendo a evoluci\u00f3n do sol polas fiestras, lendo maino e buscando a mornura das mantas, aceptando coidados. Pouco a pouco imos reaxindo, pero tras d\u00edas de silenzo fica unha certa melancol\u00eda, desleixo e tristura morna, das que me gusta espertar lentamente. Probo a curalas cunha combinaci\u00f3n directa ao coraz\u00f3n emocional: da adega saco un excelente borgo\u00f1a <a href=\"http:\/\/www.morinpere-fils.com\/index.php\">Morin P\u00e8re et Fils Hautes-C\u00f4tes de Nuits 2006<\/a>. Non temos os sentidos abondo abertos, e a\u00ednda por iso busco un borgo\u00f1a de pinot noir, para darlle humor e sorpresa aos meus sentidos atrabillados. Para os gustos ib\u00e9ricos, a pinot noir sempre \u00e9 unha caixa de sorpresas. Cunha cor parecida \u00e1 dos rosados, os borgo\u00f1as xogan cos nosos sentidos, porque agochan potentes sensaci\u00f3ns que n\u00f3s habitualmente entendemos asociadas a vi\u00f1os escuros e espesos. <\/p>\n<p>E, para disfrutar este Borgo\u00f1a, dispo\u00f1\u00e9monos a ver <em>La Dolce Vita<\/em>. Fellini realizou esta xoia en 1960. Se non a viches, deberas xa. Se a viches, ou tes a sensaci\u00f3n de que a viches (que a moita xente lle pasa), m\u00edraa de novo. Como todas as obras mestras, esta pel\u00edcula acepta m\u00faltiples lecturas. A historia que conta Fellini non ten unha estrutura cl\u00e1sica, sen\u00f3n que \u00e9 unha sucesi\u00f3n de episodios con varias tramas que se pechan e outras que, pola contra, fican abertas, narra unha historia que os cr\u00edticos moralistas cren entender como de denuncia da decadencia, pero non te\u00f1o claro nin que haxa decadencias nin denuncias. Unha historia da noite. Da vida festiva e sen reglas e das s\u00faas fricci\u00f3ns coa realidade. \u00c9 unha pel\u00edcula que ten un aliviador des\u00e1nimo por non adoutrinar nin moralizar. Fellini comeza a experimentar o simbolismo aqu\u00ed, imaxes evocadoras, algunhas procedentes do surrealismo, coma o monstro da praia. Mentres pasan as escenas, tecidas cun sedoso e sedutor borgo\u00f1a novo, como a propia <em>La Dolce Vita<\/em>, decateime de que pouco a pouco, a terapia \u00eda funcionando. Pero \u00e9 unha marabilla para ver acompa\u00f1ado dun sedutor borgo\u00f1a que fixo o que eu pretend\u00eda que fixera: comezar a alegrar, de novo, o coraz\u00f3n. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Marcello Mastroianni e Anita Ekberg en La Dolce Vita (1960) Levamos varios d\u00edas de gripazo&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/12\/27\/vino-e-cinema-para-alegrar-o-corazon\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Vi\u00f1o e cinema para alegrar o coraz\u00f3n<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5975,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,22,2],"tags":[],"class_list":["post-5974","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-audiovisual","category-vino","category-diario","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5974","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5974"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5974\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5975"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5974"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5974"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5974"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}