{"id":5799,"date":"2008-11-29T23:13:56","date_gmt":"2008-11-29T21:13:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=5799"},"modified":"2008-11-30T01:52:34","modified_gmt":"2008-11-29T23:52:34","slug":"aciveiro-onde-a-neve-candea","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/11\/29\/aciveiro-onde-a-neve-candea\/","title":{"rendered":"Aciveiro, onde a neve candea"},"content":{"rendered":"<p><object width=\"449\" height=\"337\"><param name=\"allowfullscreen\" value=\"true\" \/><param name=\"allowscriptaccess\" value=\"always\" \/><param name=\"movie\" value=\"http:\/\/vimeo.com\/moogaloop.swf?clip_id=2381078&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA&amp;fullscreen=1\" \/><embed src=\"http:\/\/vimeo.com\/moogaloop.swf?clip_id=2381078&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA&amp;fullscreen=1\" type=\"application\/x-shockwave-flash\" allowfullscreen=\"true\" allowscriptaccess=\"always\" width=\"449\" height=\"337\"><\/embed><\/object><\/p>\n<p><span class=\"drop_cap\">S<\/span>omos afortunados. Somos moi afortunados. Porque no \u00faltimo ano, cada nova viaxe \u00e9 unha sorpresa inagardada. Enfiamos -a tarde gris, espesa, chovendo, fr\u00eda- cara Forcarei, a buscar un castro que logo foi castelo e logo ru\u00edna e logo sombra e logo fregues\u00eda. Ao subirmos de Silleda, no nacemento do r\u00edo Toxa, no alto dos montes, aparec\u00edan sementes de prata. A neve pousaba sobre os picos do Cand\u00e1n. Cruzando a serra, a auga neve virou en folerpas, o verde gris dos prados tornou en brancos; o coche, el s\u00f3, baix\u00f3usenos pola pequena estrada que leva ata o val de Aciveiro, nas soedades do Cand\u00e1n. Agora entendo a palabra <em>candear<\/em>. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/aciveiro_1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/aciveiro_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>A neve ca\u00eda espesa. A Terra de Montes e o val de Aciveiro \u00e9 unha fermosura baixa esa capa de neve. Todo fica en silenzo. E os signos da modernidade desaparecen, asfalto, estradas -ag\u00e1s o zunido dos avi\u00f3ns que baixan a Lavacolla ou a Peinador-. Al\u00ed est\u00e1 o mosteiro cisterciense que, como nas pel\u00edculas de Bond, xurdiu do fr\u00edo, da evanxelizaci\u00f3n destas terras inh\u00f3spitas. Est\u00e1 cuberto de neve. Na igrexa, nesta soedade, de s\u00fapeto esc\u00f3itase gregoriano e palabras lentas, lat\u00edn e galego mesturado. Non o cremos, pero \u00e9 real. Chove tan fermosamente que nos d\u00e1 por rir como parvos. E, baixo a neve, percorremos a PR-G100, o Roteiro das Pontes do L\u00e9rez que leva ata o Cand\u00e1n. Nin o r\u00edo se escoita. Os paxaros voan baixo, como xogando \u00e1s carreiras coa neve neste bosque invernal.<\/p>\n<p>Unha vella est\u00e1 feliz, cruzando a aldea e metendo \u00e1s vacas nas cortes. Est\u00e1 orgullosa de vivir aqu\u00ed. Con toda esta neve que nos tapa as enrugas do tempo. <\/p>\n<p>-A neve candea, nenos. Tede coidado. <\/p>\n<p>Penso que \u00e1 serra do Cand\u00e1n d\u00e9ronlle ese nome por unha mitolox\u00eda dun ser embaucador, que a trav\u00e9s da luz da neve, encandea esta paisaxe branca pola que o L\u00e9rez baixa coma gotas de aceite. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Somos afortunados. Somos moi afortunados. Porque no \u00faltimo ano, cada nova viaxe \u00e9 unha sorpresa&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/11\/29\/aciveiro-onde-a-neve-candea\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Aciveiro, onde a neve candea<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5800,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-5799","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5799","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5799"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5799\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5800"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5799"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5799"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5799"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}