![\"\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/errol_morris.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
C<\/span>ando se fala de cal \u00e9 a frecuencia ideal de postear blogs, eu sempre digo o mesmo: non hai unha f\u00f3rmula m\u00e1xica. Depende. Non \u00e9 un xeito de escaquearme. Ten que ver co que un pretende co blog e como quere administrar o seu tempo. Eu, por exemplo, qu\u00edtome o sombreiro antes os solitarios posts cos que o realizador documental Errol Morris<\/a> nos agasalla cada dous ou tres meses no seu blog Zoom do New York Times<\/a>. Morris, m\u00e1is que posts, escribe pequenos ensaios sobre o discurso fotogr\u00e1fico e f\u00edlmico, sobre a imaxe e a narrativa visual, sen caer en retorcimentos semi\u00f3ticos, nunha linguaxe comprens\u00edbel e con reflexi\u00f3ns moi agudas. O seu \u00faltimo post, enviado hoxe, tit\u00falase People in the Middle<\/a><\/em>. Analiza o papel dos v\u00eddeos, tan queridos polos pol\u00edticos, nos que xente normal<\/em>, dun xeito aparentemente improvisado, fala co\/sobre o candidato e lle concede o seu apoio. Nunha democracia como a norteamericana, os v\u00eddeos de xente normal te\u00f1en unha longa traxectoria nas campa\u00f1as pol\u00edticas, e Morris vai desgranando exemplos. Con luxos as\u00ed, viva a intermitencia impredec\u00edbel da publicaci\u00f3n de posts de Morris.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Cando se fala de cal \u00e9 a frecuencia ideal de postear blogs, eu sempre digo…<\/p>\n