{"id":5479,"date":"2008-10-07T23:25:16","date_gmt":"2008-10-07T21:25:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=5479"},"modified":"2008-10-07T23:47:05","modified_gmt":"2008-10-07T21:47:05","slug":"gonzalo-gonzalo-e-the-wine-love-a-imaxinacion-aos-vinedos-da-rioxa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/10\/07\/gonzalo-gonzalo-e-the-wine-love-a-imaxinacion-aos-vinedos-da-rioxa\/","title":{"rendered":"Gonzalo Gonzalo e The Wine Love: \u00a1a imaxinaci\u00f3n aos vi\u00f1edos da Rioxa!"},"content":{"rendered":"

\"\"
\nGonzalo Gonzalo e Antonio Palacios<\/em><\/p>\n

C<\/span>o\u00f1ec\u00edn a Gonzalo Gonzalo aqu\u00ed en Compostela; el vi\u00f1a de tour<\/em> galego co distribuidor local, picamos algo e pasamos, eu que sei, tres ou catro horas falando sen parar de vi\u00f1os, tendencias globais, proxectos futuros e das cousas que admiramos; el, dos viticultores e dos vi\u00f1os do mundo que lle asombran e dos que este en\u00f3logo de vinteoito anos quere aprender. Gonzalo non para nunca, e representa unha xeraci\u00f3n moi libre, imaxinativa, moderna e festiva que pode abrir un novo cami\u00f1o enol\u00f3xico na Rioja tan insospeitado como alternativo e cun estilo propio. El e m\u00e1is Antonio Palacios forman The Wine Love<\/a>, un nonseique<\/em> que estrutura empresarialmente a produci\u00f3n de catro vi\u00f1os, os Orgullo<\/em> (branco e tinto) e os Lazarus<\/em> (etiqueta laranxa e negra). <\/p>\n

O Orgullo<\/em> \u00e9 o proxecto persoal de Gonzalo nos vi\u00f1edos da familia. Na etiqueta podes ver unhas mariqui\u00f1as que definen a filosof\u00eda que hai detr\u00e1s. No mes de abril, Gonzalo organiza o Mariquitina\u2019s Day<\/em>, unha pedazo festa no vi\u00f1edo, na que os asistentes -\u00e9 aberto a todos-, saen a coleccionar mariqui\u00f1as dun vi\u00f1edo mentres uns DJs da Rioja improvisan unha sesi\u00f3n. As mariqui\u00f1as, vivas, s\u00fabense para o vi\u00f1edo de arriba, La Tejera Alta, onde loitar\u00e1n contra as pragas de insectos. Todo, con m\u00fasica electr\u00f3nica, viticultores e moita parranda, para celebrar un vi\u00f1o colleitado e coidado por moi poucas persoas, case en familia, e cun gran coidado co equilibrio do medio. O Orgullo tinto \u00e9 un vi\u00f1o sinxelo que Gonzalo define como de “garaxe” (imitando aos viticultores franceses que nos 80 decidiron abandonar as grandes produci\u00f3ns e centrarse en poucas e excelentes botellas); da Rioxa conserva este sabor \u00fanico dos tempranillos pouco castigados polo clasicismo, moi doados de beber e con moita froita, como feitos para sa\u00fados lixeiros e felices. Tan festivo coma o Mariquitina’s Day<\/em> que este abril, desde logo, non me penso perder.<\/p>\n

O outro proxecto alucinante desta banda de dous \u00e9 o Lazarus. Un xa se imaxina algo cando colles a botella e te das conta de que est\u00e1 toda en braille. Esta xente fai un proxecto marabilloso: o en\u00f3logo Antonio Palacios decatouse no ano 1999 de que as persoas cegas pod\u00edan percibir as notas arom\u00e1ticas e de sabor que \u00edan aparecer no vi\u00f1o varios d\u00edas antes de que se puideran percibir, mov\u00e9ndose en umbrais ultrabaixos. Este factor outorga, en teor\u00eda, aos en\u00f3logos unha enorme ventaxa, porque poden predecir a evoluci\u00f3n do vi\u00f1o e actuar en consecuencia. Palacios chamoulle a este m\u00e9todo a Elaboraci\u00f3n Sensorial e apl\u00edcao nas d\u00faas marcas do L\u00e1zarus; os catadores cegos interve\u00f1en nas primeiras catas do vi\u00f1o revelando o seu futuro e axudando na elaboraci\u00f3n; o L\u00e1zarus \u00e9 un syrah-merlot m\u00e1is que interesante, con toques minerais en olfato e de froitos secos en boca que me resultan moi chamativos. <\/p>\n

Ah. The Wine Love pide a colaboraci\u00f3n de dese\u00f1o de moda para vestir \u00e1 xente de campo, as comerciais e todo o mundo. O ga\u00f1ador levar\u00e1 o seu peso en vi\u00f1o da adega (!!!).<\/p>\n

E f\u00e1ltame unha cousa. O nome Orgullo<\/em>. Tr\u00e1tase do t\u00edtulo dun poema do poeta maldito de Ezcaray Armando Buscarini<\/a>, que malviviu a bohemia madrile\u00f1a de principios do XX. As\u00ed que remataremos este post e o d\u00eda co seu poema Orgullo<\/em>:<\/p>\n

Orgullo<\/h3>\n

Aunque sufra del mundo los desdenes
\nde mi vida de artista en la carrera;
\naunque pasen altivos a mi paso
\nlos hombres de alma ruin que nunca sue\u00f1an;
\naunque salgan aullando a mi camino
\nlos fam\u00e9licos lobos que me acechan
\ncon la envidia voraz; aunque en mi lucha
\nhambre y fr\u00edo sin l\u00edmites padezca;
\naunque el mundo me insulte y me desprecie
\ny por loco quiz\u00e1s tambi\u00e9n me crean;
\naunque rujan tras m\u00ed ensordecedoras
\ntempestades de envidia; aunque me vea
\nharapiento y descalzo por las calles,
\ninspirando piedad e indiferencia;
\ny, en fin, aunque implacables me atormenten
\nlas m\u00e1s grandes torturas, aunque vea
\nque a mi paso se apartan las mujeres
\npor ver con repugnancia mi pobreza
\n( pero quiz\u00e1s ignorando de mi alma
\nel tesoro de ensue\u00f1o que se alberga),
\nnada me importar\u00e1, porque yo siempre,
\ncaminando sereno por la tierra,
\ncon el alma latiendo por la gloria
\ny flotante a los vientos mi melena,
\nir\u00e9 diciendo al mundo con voz fuerte,
\ncon voz en la que vibre mi alma entera!:
\n-Es verdad que yo sufro; pero o\u00eddme:
\n\u00bf qu\u00e9 me importa sufrir si soy poeta?<\/p><\/blockquote>\n

\"\"
\nArmando Buscarini<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gonzalo Gonzalo e Antonio Palacios Co\u00f1ec\u00edn a Gonzalo Gonzalo aqu\u00ed en Compostela; el vi\u00f1a de…<\/p>\n

Ler a historiaGonzalo Gonzalo e The Wine Love: \u00a1a imaxinaci\u00f3n aos vi\u00f1edos da Rioxa!<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5478,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22,2,7],"tags":[],"class_list":["post-5479","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-vino","category-diario","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5479","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5479"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5479\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5478"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5479"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5479"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5479"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}