{"id":4851,"date":"2008-06-20T18:09:42","date_gmt":"2008-06-20T16:09:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=4851"},"modified":"2008-06-20T19:57:09","modified_gmt":"2008-06-20T17:57:09","slug":"goliardo-loureiro-2006-a-acidez-que-trae-o-oceano","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/06\/20\/goliardo-loureiro-2006-a-acidez-que-trae-o-oceano\/","title":{"rendered":"Goliardo Loureiro 2006: a acidez que trae o Oc\u00e9ano"},"content":{"rendered":"<p>A primeiros de maio levei unha enorme sorpresa ao probar un dos <em>tintos do mar<\/em> que fai a adega Forxa do Saln\u00e9s \u00e1 beira do oc\u00e9ano. Era o <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2008\/05\/02\/goliardo-caino-2006-chegan-os-tintos-do-mar-e-son-fantasticos\/\">Goliardo Ca\u00ed\u00f1o 2006<\/a>: unha pequena marabilla da nosa enolox\u00eda e a promesa dun futuro no que pode que a costa galega sexa tam\u00e9n co\u00f1ecida por tintos de doble cara: sorprender\u00e1n ao estranxeiro, que non co\u00f1ece as elaboraci\u00f3ns e variedades tan particulares das R\u00edas Baixas, e activar\u00e1n en n\u00f3s a memoria ancestral do vi\u00f1o feito polos nosos av\u00f3s. Do Goliardo Ca\u00ed\u00f1o 2006 fix\u00e9ronse 1.200 botellas. Do Goliardo Loureiro 2006 fix\u00e9ronse algunhas m\u00e1is (2.700), pero tan m\u00ednima cantidade faino un vi\u00f1o dif\u00edcil de conseguir e sumamente caro para a media dos tintos galegos (20 euros en tenda). Tiven a sorte de que me agasallaran cunha o outro d\u00eda e as\u00ed puiden satisfacer a mi\u00f1a curiosidade. <\/p>\n<p>O Goliardo Loureiro \u00e9 ben diferente do Goliardo Ca\u00ed\u00f1o en moitas cousas. Para empezar, ten unha cor moi concentrada, taninos escuros, ribetes violetas, un lembra eses vi\u00f1os que se serv\u00edan en taza, tradicionais. O vi\u00f1o d\u00e1 en boca un enorme golpe de acidez, que enche todo o padal, e despois s\u00e9guenlle matices de froita vermella ou froita negra, as\u00ed como determinadas notas minerais. Hai pouco posgusto: deume a impresi\u00f3n de que o vi\u00f1o non vai moi lonxe, que se define por ese golpe inicial \u00e1cido e esa festa inicial de froitas, pero non \u00e9 sinxelo de beber e dif\u00edcil de maridar. Sen d\u00fabida \u00e9 un vi\u00f1o interesante e que activa a curiosidade dos amantes do vi\u00f1o galego, pero na mi\u00f1a opini\u00f3n est\u00e1 moi, moi pasado de prezo neses 20 euros. O Goliardo Ca\u00ed\u00f1o 2006 supera con diferencia a este Loureiro: \u00e9 m\u00e1is sofisticado, fino e estruturado. <\/p>\n<p>Tan \u00e9 as\u00ed que, polo que me contan, o Ca\u00ed\u00f1o est\u00e1 en plena racha de moda nas cenas compostelanas, as\u00ed que se o queres probar date presa que se vai acabar en menos de nada. En Santiago, os Goliardos sei que se poden atopar en <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2006\/12\/07\/onde-mercar-bo-vino-en-santiago\/\">Valladares<\/a>. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A primeiros de maio levei unha enorme sorpresa ao probar un dos tintos do mar&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/06\/20\/goliardo-loureiro-2006-a-acidez-que-trae-o-oceano\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Goliardo Loureiro 2006: a acidez que trae o Oc\u00e9ano<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22,7],"tags":[],"class_list":["post-4851","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vino","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4851","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4851"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4851\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}