![\"\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/capo_copas.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
O outro d\u00eda dinme de conta (en\u00e9sima vez) de que me estaba facendo maior cando nun restaurante ped\u00edn, sen pasar apuro ning\u00fan pola mi\u00f1a parte, que nos cambiaran o servizo de copas de vi\u00f1o. \u00c9 tradici\u00f3n r\u00e1cana de moitos establecementos de hosteler\u00eda servir o vi\u00f1o en copas de bazar chin\u00e9s: vidros malos e grosos e, sobre todo, copas moi pequenas, cun fuste moi corto -o fuste \u00e9 o sitio polo que agarras a copa-, coa forma da copa semiesf\u00e9rica, case como unha laranxa cortada, e coa boca aberta. Esa \u00e9 unha boa colecci\u00f3n de erros. Se tal che pasa, e queres disfrutar do vi\u00f1o, pide sen ning\u00fan tipo de apuros unha copa de vi\u00f1o de verdade. Ser\u00e1 moi pos\u00edbel que o camareiro mesmo porf\u00ede todo cheo de raz\u00f3n na s\u00faa ignorancia: “\u00a1Pero se \u00e9 de vi\u00f1o!”. Non te cortes en insistir: na alacena sempre gardan o xogo de copas boas. Saben ben o que fan. Ti quedar\u00e1s como un repugnanti\u00f1o\/a pero disfrutar\u00e1s do se\u00f1or vi\u00f1o que vas beber. Cando fagas iso, cando non te\u00f1as vergonza de pedir un cambio do servizo da mesa, saber\u00e1s que xa te converteches nun aut\u00e9ntico Capo das Copas de Vi\u00f1o. Aqu\u00ed van alg\u00fans consellos para converterte nun corleone en\u00f3logo e dotarte dun arsenal caseiro. E, importante, nisto, como en todo, cada un ten o seu m\u00e9todo. Nos enogeeks, ata hai pouco un ti\u00f1a<\/em> que optar por algunha das d\u00faas: eran coma ser do Celta ou do Deportivo; agora Riedel mercou a Spiegelau e moita desa competencia rematou. Mercar un xogo de calquera das d\u00faas \u00e9 caro de vez e dif\u00edcil de xustificar para un peto normal: 6 copas Riedel poden sa\u00edr en 20 ou 30 euros por copa, que non est\u00e1 nada mal para rompela mentres a lavas na coci\u00f1a. Pola mi\u00f1a banda, n\u00f3s na casa estamos moi satisfeitos cos xogos de copas burdeos e borgo\u00f1a que venden no Corte Ingl\u00e9s (a vintenove euros as seis). Este \u00e9 un prezo razo\u00e1bel por esas copas. Antes, tiveramos unha experiencia cunhas copas de Ikea, a seis euros as seis, coas que pasamos terror\u00edficos momentos de fractura de cristal en directo mentres as lavabamos. Non compensa tirar \u00e1 baixa. Iso si, a quen lle guste o vi\u00f1o, o tema \u00e9 inesgot\u00e1bel. Para os vi\u00f1os m\u00e1is concentrados, est\u00e1n sa\u00edndo novas copas dun fondo case c\u00f3nico. Est\u00e1n tam\u00e9n as copas especiais para vi\u00f1os olorosos, doces, champagnes… E os brancos, por exemplo, non concentran tantos aromas coma os tintos, e moitos suxiren que deberan ser servidos en copas un pouco m\u00e1is pequenas, para facilitar a cata dos aromas… <\/p>\n O tema \u00e9 extens\u00edsimo, enorme, e p\u00f3dese ampliar canto queira. Todo depende do n\u00famero de vi\u00f1os que te\u00f1as probado durante a discusi\u00f3n. :-)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" O outro d\u00eda dinme de conta (en\u00e9sima vez) de que me estaba facendo maior cando…<\/p>\n
\n
\nUnha boa copa fai que os bos vi\u00f1os gusten m\u00e1is<\/strong>
\n\u00bfPor que \u00e9 importante beber o vi\u00f1o nunha copa boa? Desde logo, non \u00e9 para nada algo pedante. Esas copas miser\u00e1beis non permiten disfrutar de d\u00faas dimensi\u00f3ns que valoras de xeito especial cando comezas a amar o vi\u00f1o: a visual e a olfativa; cando pides un bo vi\u00f1o e te dan esa copa, est\u00e1s perd\u00e9ndote moitas cousas. O vidro groso e a pequenez do dep\u00f3sito impide que apreciemos os matices da cor, que moitas veces nos contan cousas sobre a idade do vi\u00f1o, a variedade da uva ou a s\u00faa carga alc\u00f3lica: a copa debe ser de cristal fin e transparente, sen formas raras nin cores simp\u00e1ticas<\/em>, e co borde redondeado. E a olfativa: as copas pequenas e abertas adoitan encherse ata arriba a pouco que lles botes. Se a boca da copa non est\u00e1 lixeiramente inclinada para dentro, a copa non acumula os aromas que proporciona o vi\u00f1o; os olores son unha cuesti\u00f3n complexa, e separalos e identificalos son unha das experiencias m\u00e1is divertidas cando comezas a distinguilos. Durante todo o fugaz tempo de vida dunha botella, mentres o vi\u00f1o toma contacto co aire e se oxida, eses aromas cambian e van confesando solos, a contorna natural do vi\u00f1edo, terroir, adegas…Se a copa ten unha boca algo pechada, eses aromas vanse concentrando e sa\u00edndo s\u00f3s, simplemente con axitar algo o vi\u00f1o desde o fuste da copa. Importante, por certo, o do fuste. Ultimamente est\u00e1n de moda uns vasos de vi\u00f1o<\/em> moi monos: son como copas pero sen fuste. Fuxide deles como da peste para servir vi\u00f1os neles; se te\u00f1en que estar por imperativo<\/em> na mesa da cea, servide neles a auga. <\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/copas.jpg\")
\nTipos de copas<\/em>
\n
\nBurdeos e Borgo\u00f1as: a diferencia b\u00e1sica<\/strong>
\nPrecisamos copas bastante grandes porque a copa hai que enchela pero non demasiado. Moita xente recomenda que se cubran 2\/3 da s\u00faa capacidade pero eu, por exemplo, tendo a botarlle algo menos para extraer m\u00e1is aromas e disfrutar do que me conte o olfato; a cousa cambia, adem\u00e1is, en funci\u00f3n do tipo de vi\u00f1os; a\u00ednda que na diversidade sen d\u00fabida est\u00e1 moito do olfato comercial dos vendedores de copas, o certo \u00e9 que a xeometr\u00eda interior dunha copa provoca variaci\u00f3ns na forma na que os aromas entran no noso nariz. Por exemplo, un bo capo das copas ten na s\u00faa casa un par de tipos de copas, as dos vi\u00f1os de crianza e os tintos normais e as dos reservas; moitos ch\u00e1manlles as burdeos<\/em> e as borgo\u00f1a<\/em>, respectivamente. As burdeos<\/em> son a copa habitual nos restaurantes bos; as borgo\u00f1a<\/em>, para reservas, pola contra, te\u00f1en unha base m\u00e1is ancha e unha boca tam\u00e9n m\u00e1is alta. Son tan grandes e amplas porque est\u00e1n destinadas a abrir vi\u00f1os que poden levar d\u00e9cadas embotellados; deste xeito, liberas m\u00e1is rapidamente alg\u00fans aromas inc\u00f3modos a pechado que poida ter o vi\u00f1o, rapidamente, se equilibra co seu contorno.
\n
\nQue mercar<\/strong>
\n\u00bfQue tipo de copa mercar? O outro d\u00eda, ceando na Tafona, un novo restaurante-hotel situado na r\u00faa Virxe da Cerca, en Compostela, observei gratificado que serv\u00edan o vi\u00f1o en copas Spiegelau. Si, esa \u00e9 unha das grandes marcas. A outra \u00e9 Riedel. As d\u00faas austr\u00edacas, se non me trabuco. <\/p>\n