{"id":4334,"date":"2008-04-07T23:57:14","date_gmt":"2008-04-07T21:57:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=4334"},"modified":"2008-04-08T00:05:25","modified_gmt":"2008-04-07T22:05:25","slug":"a-fabrica-de-vilanova-en-allariz-experimentos-de-fusion-da-man-de-andre-arzua","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/04\/07\/a-fabrica-de-vilanova-en-allariz-experimentos-de-fusion-da-man-de-andre-arzua\/","title":{"rendered":"A F\u00e1brica de Vilanova, en Allariz: experimentos de fusi\u00f3n da man de Andr\u00e9 Arz\u00faa"},"content":{"rendered":"<p>Toma nota deste nome: Andr\u00e9 Arz\u00faa. <\/p>\n<p>Eu xa o fixen e penso recuncar no seu restaurante dentro de non moito tempo. Agora expl\u00edcoche por que. O outro d\u00eda, conducindo en direcci\u00f3n Madrid, sa\u00edn da autov\u00eda para xantar calquera cousa en Allariz. Ao dirixirme \u00e1 vila, observei nunha urbanizaci\u00f3n un indicador cara unha &#8220;Casa de Xantar&#8221;. Ante a perspectiva de poder picar algo sen meterme no estreito rueiro alaricano, baixei por al\u00ed e, claro, cheguei a esa fermosa zona de Allariz que eu non co\u00f1ec\u00eda&#8230;o paseo do r\u00edo Arnoia, onde est\u00e1 o novo hotel AC e, m\u00e1is al\u00e1, a fermos\u00edsima Ponte de Vilanova, sobre o r\u00edo Arnoia. <\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_1.jpg\" alt=\"\" title=\"factoria_1\" width=\"500\" height=\"312\" class=\"alignnone size-full wp-image-4335\" srcset=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_1.jpg 500w, https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_1-300x187.jpg 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 500px) 100vw, 500px\" \/><\/p>\n<p>Met\u00ednme co coche pola ponte, ata dar tombos nun vello tramo de calzada medieval. Descubr\u00edn que o lugar, polo que se presum\u00eda no seu portal, non era s\u00f3 para picar algo. <\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_2.jpg\" alt=\"\" title=\"factoria_2\" width=\"500\" height=\"358\" class=\"alignnone size-full wp-image-4336\" srcset=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_2.jpg 500w, https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_2-300x214.jpg 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 500px) 100vw, 500px\" \/><\/p>\n<p>A <a href=\"http:\/\/www.afabricadevilanova.com\/www\/gal\/index.php\">F\u00e1brica de Vilanova<\/a> \u00e9 unha antiga curtidor\u00eda reconvertida nun fermoso restaurante cheo de espazos m\u00e1is ou menos \u00edntimos e recordos da vella maquinaria. Pero hab\u00eda algo m\u00e1is: a carta. \u00a1Era un flipe! Agardaba esa coci\u00f1a resultona, algo ilustrada de moitos bonitos restaurantes de vilas tur\u00edsticas, pero isto era diferente. Un recetario internacional, no que se combinan produtos galegos, a gastronom\u00eda peninsular, Asia, Francia, Italia. Unha carta esmerada e coidada, con moitas propostas interesantes \u00e1s que non sab\u00edas onde atender. Mirei o reloxo: a\u00ednda que ti\u00f1a pr\u00e9sa e \u00eda s\u00f3, ao mellor hab\u00eda que parar e prestarlle a xusta atenci\u00f3n ao lugar: non sempre descubres un sitio as\u00ed de pura casualidade. As\u00ed que com\u00edn uns magn\u00edficos <em>ravioli de queixo de arz\u00faa con noces ao curry<\/em> (impresionantes, cun delicioso sabor tostado) e un interesante <em>maigret con pi\u00f1\u00f3ns<\/em> (e algunhas cousas m\u00e1is, pero perd\u00edn as notas). De beber, dous vi\u00f1os por copa tam\u00e9n interesantes: un ribeiro Casal da Barca, unha fresca v\u00eda intermedia entre a elaboraci\u00f3n tradicional do Ribeiro e un sorprendente sabor a maz\u00e1 e a froita branca; co pato, ofrec\u00e9ronme un rioxa ben goloso (tam\u00e9n perd\u00edn a nota), que lle prestaba moi ben ao maigret. <\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_3.jpg\" alt=\"\" title=\"factoria_3\" width=\"500\" height=\"333\" class=\"alignnone size-full wp-image-4337\" srcset=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_3.jpg 500w, https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/factoria_3-300x199.jpg 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 500px) 100vw, 500px\" \/><br \/>\n<em>Andr\u00e9 Arz\u00faa traballando. Foto: web da F\u00e1brica.<\/em><\/p>\n<p>En suma, unha carta con personalidade, na que se combinan produtos e elaboraci\u00f3ns de moda, moi actuais, cos cami\u00f1os persoais nos que se aprecian os intereses curiosos e internacionais do mozo chef Andr\u00e9 Arz\u00faa, do que non o\u00edra falar ata o outro d\u00eda. Arz\u00faa, a pesar da s\u00faa mocidade, xa editou un interesante libro, <em><a href=\"http:\/\/www.directoalpaladar.com\/2007\/01\/30-andre-arzua-nos-presenta-cocina-su-primer-libro-de-recetas\">Coci\u00f1a<\/a><\/em>, recollendo m\u00e1is de trescentas receitas, das que oitenta foron ofrecidas xa no seu restaurante fundado no 2004. Nunha entrevista a <em><a href=\"http:\/\/www.galiciagastronomica.com\/index.php?option=com_content&#038;task=view&#038;id=607&#038;Itemid=38&#038;lang=gl\">Galicia Gastron\u00f3mica<\/a><\/em>, o coci\u00f1eiro marcaba as li\u00f1as mestras da s\u00faa t\u00e9cnica, e d\u00e1 ideas bastante ins\u00f3litas para a filosof\u00eda gastron\u00f3mica do pa\u00eds:<\/p>\n<blockquote><p>\nDedicamos moito tempo a viaxar e investigar. E fac\u00e9molo moito en pa\u00edses menos desenvolvidos que o noso, onde as dificultades ou as carencias permiten sacar pratos da nada. Pode ser Hungr\u00eda, por exemplo, cunha coci\u00f1a moi interesante e unha reposter\u00eda exquisita, ou Cuba, onde con nada poden preparar un prato delicioso. Tam\u00e9n viaxamos por pa\u00edses do primeiro mundo e ata en Estados Unidos, a pesar da mala fama da coci\u00f1a r\u00e1pida, atopamos cousas interesantes.\n<\/p><\/blockquote>\n<p>Na mi\u00f1a impresi\u00f3n, nesta coci\u00f1a trab\u00e1llase con nivel\u00f3n e, de mirar a mocidade do chef, esp\u00e9ralle un brillante futuro. Adem\u00e1is, Arz\u00faa xa parece estar preocupado por definir unha <em>personal brand<\/em>, constru\u00edndo tam\u00e9n a s\u00faa figura p\u00fablica con intelixencia. A sorpresa sa\u00edu por 28 euros, pero supo\u00f1o que nun xantar algo m\u00e1is completo andar\u00e1 nos trinta e cinco. Non hei tardar moito -nos vindeiros meses te\u00f1o que ir, cando menos un par de veces, a Allariz- en recuncar na F\u00e1brica de Vilanova e co\u00f1ecer m\u00e1is do estilo tan persoal da coci\u00f1a de Andr\u00e9 Arz\u00faa: espertoume ben a curiosidade. Este coci\u00f1eiro dar\u00e1 que falar. Tempo ao tempo. <\/p>\n<p><strong>A F\u00e1brica de Vilanova. <\/strong>Telf. 988442434. Localizaci\u00f3n no interior do post. <\/p>\n<p><!--more--><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"350\" frameborder=\"0\" scrolling=\"no\" marginheight=\"0\" marginwidth=\"0\" src=\"http:\/\/maps.google.com\/maps\/ms?ie=UTF8&amp;hl=es&amp;t=k&amp;s=AARTsJoaq5Iyl-lEtNK8HXIA9PJIvujH2w&amp;msa=0&amp;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&amp;ll=42.191629,-7.804198&amp;spn=0.005564,0.010729&amp;z=16&amp;output=embed\"><\/iframe><br \/><small><a href=\"http:\/\/maps.google.com\/maps\/ms?ie=UTF8&amp;hl=es&amp;t=k&amp;msa=0&amp;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&amp;ll=42.191629,-7.804198&amp;spn=0.005564,0.010729&amp;z=16&amp;source=embed\" style=\"color:#0000FF;text-align:left\">Ver mapa m\u00e1s grande<\/a><\/small><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Toma nota deste nome: Andr\u00e9 Arz\u00faa. Eu xa o fixen e penso recuncar no seu<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2008\/04\/07\/a-fabrica-de-vilanova-en-allariz-experimentos-de-fusion-da-man-de-andre-arzua\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">A F\u00e1brica de Vilanova, en Allariz: experimentos de fusi\u00f3n da man de Andr\u00e9 Arz\u00faa<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4335,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7,8],"tags":[],"class_list":["post-4334","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4334","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4334"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4334\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4335"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4334"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4334"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4334"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}