Xa che te\u00f1o aqu\u00ed falado da pr\u00e1ctica do “castring”. Basicamente, consiste en comezar a visita a un castro que non co\u00f1eces, e do que non disp\u00f3s de documentaci\u00f3n. Gu\u00edaste por toponimia, por orograf\u00eda e por falar cos paisanos. E as\u00ed, a trav\u00e9s de conversas nas aldeas, mapas e observaci\u00f3n do territorio, vas empalmando acr\u00f3poles da Idade do Ferro sen rubor. Iso \u00e9 algo que eu creo que se pode facer en Galicia e en poucos sitios m\u00e1is. <\/p>\n
Hoxe comezamos no Castro Doz\u00f3n. O Castro est\u00e1 escondido na ladeira dunha monta\u00f1a, e cae contra un lado, ata a aldea actual do Castro. Os lugare\u00f1os cercenaron a parte de abaixo do foxo, pero segue sendo un espazo impo\u00f1ente. De al\u00ed, comezamos a caer ata o Irixo, e chegamos ao Castro de San Cosme. Un lugar fascinante. \u00c9 a primeira vez que nos atopamos unha aldea actual vivindo dentro dun castro. Non me refiro ao lugar no que houbo un castro pero xa non est\u00e1<\/em>, non. Ref\u00edrome a que as casas est\u00e1n dentro dos muros do castro, que mant\u00e9n o seu foxo e os seus terrapl\u00e9ns. Creme, al\u00ed est\u00e1 e a\u00ednda vive unha familia, nesa aldea en ru\u00ednas. Seguimos baixando polo Irixo (neste concello ou se sube ou se baixa), e logo ascendimos en direcci\u00f3n Sidre, e ao ascender atopamos outra fortaleza, nun destacado lugar de observaci\u00f3n sobre o val. Un recinto estra\u00f1o, na alta monta\u00f1a, entre laxes de xisto, con muretes que forman divisi\u00f3ns nas covi\u00f1as que forma a pedra. Un xacemento dif\u00edcil de clasificar, m\u00e1is antigo que o castrexo cl\u00e1sico, desde logo. Continuamos buscando outros castros que non atopamos, ata chegarmos pola tarde ao Coto do Mosteiro, en San Xurxo de Lob\u00e1s, no Carballi\u00f1o. Atr\u00e1s quedaban importantes castros que quedar\u00e1n para outra ocasi\u00f3n, coma o de Souteli\u00f1o ou o de Santiso.<\/p>\n Aqu\u00ed che pego o mapa de localizaci\u00f3n dos xacementos.<\/p>\n