{"id":3397,"date":"2007-10-06T21:21:30","date_gmt":"2007-10-06T19:21:30","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2007\/10\/06\/casa-rios-en-cerceda-un-restaurante-que-fai-a-sua-propia-materia-prima\/"},"modified":"2007-10-21T12:39:49","modified_gmt":"2007-10-21T10:39:49","slug":"casa-rios-en-cerceda-un-restaurante-que-fai-a-sua-propia-materia-prima","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/10\/06\/casa-rios-en-cerceda-un-restaurante-que-fai-a-sua-propia-materia-prima\/","title":{"rendered":"[lang_gl]Casa R\u00edos, en Cerceda: un restaurante que coida a s\u00faa propia materia prima[\/lang_gl][lang_es]Casa R\u00edos, en Cerceda: un restaurante que cuida su propia materia prima[\/lang_es]"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image3395\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/rios_0.jpg\" alt=\"rios_0.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image3396\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/rios_1.jpg\" alt=\"rios_1.jpg\" \/><\/p>\n<p>[lang_gl]<em>Ameixas e entrada da Casa R\u00edos, de Xesteda (Cerceda). Fotos: Sole<\/em>[\/lang_gl]<\/p>\n<p>[lang_es]<em>Almejas y entrada de la Casa R\u00edos, de Xesteda (Cerceda). Fotos: Sole[\/lang_es]<br \/>\n<\/em><br \/>\n[lang_gl]\u00bfQue ten Casa R\u00edos, na parroquia de Xesteda, en Cerceda, para que sexa unha dos lugares de xantar preferidos por coci\u00f1eiros do prestixio de Marcelo Tejedor ou Santi Santamar\u00eda? Eu creo que, sobre todo, o feito de que esta casa ten o ciclo pechado: as carnes que un proba, as verduras, os embutidos, todo est\u00e1 criado e recolectado pola familia propietaria. Xa que logo, a selecci\u00f3n da materia prima \u00e9 espectacular, case como escollida por unha matrucia para comida de domingo. Un entra nesta antiga taberna sorteando enormes bocois de Ribeiro e unha tenebrosa barra frecuentada polos parroquianos da zona, ao fondo un ruidoso comedor. Son comidas b\u00e1sicas, caseiras, nas que destacan as troitas, as carnes de caza, o seu famoso cabrito -que est\u00e1 impresionante- e as grandes olas tradicionais: laconadas, cocidos, etc. Os R\u00edos atr\u00e9vense tam\u00e9n cun marisco de gran calidade: esas ameixas \u00e1 prancha que vedes na foto son das mellores que te\u00f1o probado. O cocido agradece unha explosi\u00f3n sabros\u00edsima de verduda e garavanzos. As filloas, esas filloas moi tradicionais, menos brandas e con furados coma un queixo de gruy\u00e9re, acomp\u00e1\u00f1anse de mel da casa. O vi\u00f1o do Ribeiro tr\u00e1ese en cicl\u00f3peas cuncas, e d\u00e9ixase beber. O prezo: algo caro para o lugar, na mi\u00f1a opini\u00f3n. Uns 30 euros por cabeza. Salvando ese problema, \u00e9 un fant\u00e1stico lugar para amar a gastronom\u00eda nacional e facerlla querer a outros. [\/lang_gl]<\/p>\n<p>[lang_es]\u00bfQue tiene Casa R\u00edos, en la parroquia de Xesteda, en Cerceda, para que sea una de los lugares de almorzar preferidos por cocineros del prestigio de Marcelo Tejedor o Santi Santamar\u00eda? Yo creo que, sobre todo, el hecho de que esta casa tiene el ciclo cerrado: las carnes que uno prueba, las verduras, los embutidos, todo est\u00e1 criado y recolectado por la familia propietaria. Por tanto, la selecci\u00f3n de la materia prima es espectacular, casi como escogida por una matrucia para comida de domingo. Uno entra en esta antigua taberna sorteando enormes barriles de Ribeiro y una tenebrosa barra frecuentada por los parroquianos de la zona. Al fondo se encuentra el ruidoso comedor. Son comidas b\u00e1sicas, caseras, en las que destacan las truchas, las carnes de caza, su famoso cabrito -que est\u00e1 impresionante- y las grandes ollas tradicionales: laconadas, cocidos, etc. Los R\u00edos se atreven tambi\u00e9n con un marisco de gran calidad: esas almejas a la plancha que veis en la foto son de las mejores que he probado. El cocido agradece una explosi\u00f3n sabros\u00edsima de verdura y garbanzos. Las filloas, esas filloas muy tradicionales, menos blandas y con agujeros como un queso de gruy\u00e8re, se acompa\u00f1an de miel de la casa. El vino del Ribeiro se trae en cicl\u00f3peas tazas, y se deja beber. El precio: algo caro para el lugar, en mi opini\u00f3n. Unos 30 euros por cabeza. Salvando ese problema, es un fant\u00e1stico lugar para amar la gastronom\u00eda nacional y hac\u00e9rsela querer a otros.[\/lang_es]<\/p>\n<p><!--adsense#sete--><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>[lang_gl]Ameixas e entrada da Casa R\u00edos, de Xesteda (Cerceda). Fotos: Sole[\/lang_gl] [lang_es]Almejas y entrada de&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/10\/06\/casa-rios-en-cerceda-un-restaurante-que-fai-a-sua-propia-materia-prima\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">[lang_gl]Casa R\u00edos, en Cerceda: un restaurante que coida a s\u00faa propia materia prima[\/lang_gl][lang_es]Casa R\u00edos, en Cerceda: un restaurante que cuida su propia materia prima[\/lang_es]<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3395,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7,8],"tags":[],"class_list":["post-3397","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3397","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3397"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3397\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3395"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3397"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3397"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3397"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}