{"id":3258,"date":"2007-09-10T23:35:42","date_gmt":"2007-09-10T21:35:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2007\/09\/10\/trinta-e-dous-dentes-de-xabier-lopez\/"},"modified":"2007-09-10T23:52:37","modified_gmt":"2007-09-10T21:52:37","slug":"trinta-e-dous-dentes-de-xabier-lopez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/09\/10\/trinta-e-dous-dentes-de-xabier-lopez\/","title":{"rendered":"Trinta e dous dentes, de Xabier L\u00f3pez: picaresca sobre Kafka e Dickens"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image3257\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/xabier_lopez.jpg\" alt=\"xabier_lopez.jpg\" align=\"left\" \/> Con moito interese coll\u00edn o novo libro do betanceiro Xabier L\u00f3pez, <em><a href=\"http:\/\/www.culturagalega.org\/lg3\/novidade.php?Cod_prdccn=1097\">Trinta e dous dentes<\/a><\/em>. Hai tempo xa me gustara moito a s\u00faa espl\u00e9ndida novela anterior, <em>A vida que nos mata<\/em>. En <em>Trinta e dous dentes<\/em>, L\u00f3pez repite o seu peculiar estilo narrativo, cun personaxe central, solitario, maduro que conduce de forma significativa toda a historia. Nesta novela, o protagonista, Paulo Barreiro, \u00e9 un director teatral a piques de estrear unha obra que, unha ma\u00f1\u00e1, de s\u00fapeto, aparece convertido nun neno de dez anos, sen ningunha explicaci\u00f3n; irreversibelmente, comeza a andar unha nova vida con corpo de neno e toda a s\u00faa bagaxe de corenta e cinco anos. Tan estra\u00f1a condici\u00f3n perm\u00edtelle interpretar as s\u00faas andainas turbias de infante sen familia cunha estra\u00f1a ollada. Ao mesmo tempo, o Paulo Barreiro director teatral segue vivindo, ou cando menos a s\u00faa obra: \u00e9xito, premios&#8230;baixo a abraiada mirada do neno que \u00e9 e na s\u00faa ausencia do mundo das artes. <\/p>\n<p>A novela, polo tanto, ten un humor moi divertido, de moita inspiraci\u00f3n picaresca, nun estra\u00f1\u00edsimo e orixinal cruce entre Kafka, Dickens e o Lazarillo de Tormes, e se le de xeito tan r\u00e1pido que non se pode abandonar. Outra cousa son alg\u00fans pequenos fallos, coma os topicazos inxenuos sobre as clases altas ou o final, moi por debaixo das expectativas que un vai levando na narraci\u00f3n. L\u00f3pez conf\u00edrmase, con todo, como un dos grandes valores da nosa literatura contempor\u00e1nea. Se cadra precise unha obra que o consagre para o gran p\u00fablico. Chegar\u00e1, segur\u00edsimo. Haber\u00e1 que seguirlle os pasos con avidez. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Con moito interese coll\u00edn o novo libro do betanceiro Xabier L\u00f3pez, Trinta e dous dentes.&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/09\/10\/trinta-e-dous-dentes-de-xabier-lopez\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Trinta e dous dentes, de Xabier L\u00f3pez: picaresca sobre Kafka e Dickens<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3257,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-3258","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-libros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3258","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3258"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3258\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3257"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3258"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3258"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3258"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}