{"id":3158,"date":"2007-08-23T19:33:41","date_gmt":"2007-08-23T17:33:41","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2007\/08\/23\/gastronomia-italiana-ou-como-sentirse-lixeiro-despois-de-comer\/"},"modified":"2007-08-23T21:52:12","modified_gmt":"2007-08-23T19:52:12","slug":"gastronomia-italiana-ou-como-sentirse-lixeiro-despois-de-comer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/08\/23\/gastronomia-italiana-ou-como-sentirse-lixeiro-despois-de-comer\/","title":{"rendered":"Gastronom\u00eda italiana, ou como sentirse lixeiro despois de comer"},"content":{"rendered":"<p><em><img decoding=\"async\" id=\"image3156\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/tavernetta_1.jpg\" alt=\"tavernetta_1.jpg\" \/><br \/>\nMen\u00fas na Tavernetta da Franco (Carrara). Fotos: Sole.<br \/>\n<\/em><br \/>\n<img decoding=\"async\" id=\"image3160\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/ico_italia_capitular.jpg\" alt=\"ico_italia_capitular.jpg\" align=\"left\"\/>Que Italia \u00e9 un dos pa\u00edses con menor indice de obesidade do mundo non \u00e9 casual: a alimentaci\u00f3n desta xente pode ser vexetal en abondancia e, sobre todo, tremendamente lixeira. Ao longo destes d\u00edas, en ning\u00fan momento dos que comimos por a\u00ed tiven a sensaci\u00f3n de sa\u00edr molestamente cheo dos restaurantes. Os vexetais, o aceite de oliva en cr\u00fa, as preparaci\u00f3ns favorecen que a comida estoure -si, <em>estoure<\/em> e non <em>estoupe<\/em>, que faga ru\u00eddo- de sabor na boca, pero un te\u00f1a a sensaci\u00f3n de que ao corpo se lle est\u00e1 a facer un agasallo e non un desaf\u00edo. O primeiro lugar no que percib\u00edn esa sensaci\u00f3n foi na <a href=\"http:\/\/www.ristorantelatavernetta.it\/\">Tavernetta da Franco<\/a>, un restaurante pequeni\u00f1o en Carrara no que Franco ofrece dous men\u00fas degustaci\u00f3n por 20 euros, o mar e terra. Neste pa\u00eds de diferencias orogr\u00e1ficas tan importantes, a divisi\u00f3n alimentaria por alturas \u00e9 \u00e1s veces unha curiosa obsesi\u00f3n. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image3157\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/tavernetta_2.jpg\" alt=\"tavernetta_2.jpg\" \/><br \/>\n<em>Filetto ai funghi porcini<\/em><\/p>\n<p>A pesar de non ser a tempada, escollimos <em>Terra<\/em>. Como primeiro encontro con esta forma de coci\u00f1ar, os pratos foron como apertas. Pratos que invocan aos fungos, que son unha das esencias da coci\u00f1a italiana campesi\u00f1a. Descubrimos os <em>crostini ai funghi porcini<\/em>, tostas con fungos que parec\u00edan mermelada, do suaves que estaban; os <em>Chicchetine Tavernetta<\/em>, que nos gnocchi, pero moito m\u00e1is pequenos, e aderezados coa salchicha local; seguimos cunha aut\u00e9ntica marabilla: un <em>filetto ai funghi porcini<\/em> que parec\u00eda mari\u00f1ado, a\u00ednda que non o estivera, simplemente pola prodixiosa textura deste prebe de setas. Franco asegurounos que a cousa \u00eda na volta e volta, pero a relaci\u00f3n entre carne e setas era tan estreita que sorprend\u00eda. 20 euros. Un agasallo de benvida. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Men\u00fas na Tavernetta da Franco (Carrara). Fotos: Sole. Que Italia \u00e9 un dos pa\u00edses con&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/08\/23\/gastronomia-italiana-ou-como-sentirse-lixeiro-despois-de-comer\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Gastronom\u00eda italiana, ou como sentirse lixeiro despois de comer<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3156,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,19,7,8],"tags":[],"class_list":["post-3158","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-italia","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3158","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3158"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3158\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3156"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3158"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3158"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3158"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}