![\"_dsc1018\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/DSC1018.jpg\")
<\/a><\/p>\nPorque o museo non \u00e9 tanto un espello do pasado dun pa\u00eds, sen\u00f3n un discurso sobre como se constru\u00edu a identidade irlandesa no s\u00e9culo XIX e XX. Cando ti entras no museo, o que podes observar no centro \u00e9 unha impresionante colecci\u00f3n de ouro: ouro sobre todo da Idade do Bronce con algunha presenza da Idade do Ferro. O ouro de Irlanda est\u00e1 a\u00ed, como unha especie de recorrencia a un pasado marabilloso. <\/p>\n E o outro factor \u00e9 a turba. A turba parece feita para darnos envidia aos galegos. Como sabedes, este tipo de solo pantanoso, semiorg\u00e1nico, con pouco os\u00edxeno, preserva materiais org\u00e1nicos moi antigos. O m\u00e1is co\u00f1ecido, do que falarei logo, son os cad\u00e1veres, por suposto, pero hai moito m\u00e1is. Hai cousas impresionantes, como unha enorme canoa da Idade do Bronce, de m\u00e1is de dez metros de longo, tallada toda dunha \u00fanica \u00e1rbore. Pero moito m\u00e1is: desde todo tipo de tecidos ou mesmo os estuches de madeira que gardaban as xoias de ouro cando se escond\u00edan (habitualmente en Galicia non nos imaxinamos que as xoias estaban en “estuches”, como por outra banda era l\u00f3xico). E m\u00e1is: unha das cousas mais impresionantes \u00e9 un c\u00f3dice do tempo do libro de Kells, tam\u00e9n sepultado na turba. <\/p>\n O museo destaca \u00e9pocas. Chama, por exemplo, a atenci\u00f3n, que a Idade do Ferro est\u00e1 obxectualmente moi pouco representada no Museo. En parte porque, a diferencia de Galicia, a Idade do Ferro irlandesa ten bastantes inc\u00f3gnitas sobre lugares de habitaci\u00f3n e enterramento. A\u00ednda as\u00ed, hai ben cousas interesantes, especialmente naquelas partes da musealizaci\u00f3n que son modernas.<\/p>\n \u00c9 o caso das momias da turba. Est\u00e1n todas agrupadas, moi dignamente, nunha sala que explora a idea de Realeza e Liminalidade\/l\u00edmites na Irlanda da Idade do Ferro. Os cad\u00e1veres est\u00e1n ocultos da primeira vista nunha sorte de m\u00f3dulos que polo exterior explican as s\u00faas caracter\u00edsticas e hai que meterse nunha sorte de cunchas para aprecialos. \u00c9 doado que esteas s\u00f3 no interior e pareceume unha forma bastante respectuosa de tratar restos humanos. A tese sostida pola maior parte dos especialistas \u00e9 que estes seres humanos -a maior parte de clase alta- foron asasinados cun sentido sacrificial e depositados nestas zonas, que eran l\u00edmites entre os reinos da Idade do Ferro. Os corpos abraian. Al\u00ed estaba, por exemplo, aquel home do s\u00e9culo II a.C. .que ti\u00f1a un peinado feito con resina de pi\u00f1eiros da Pen\u00ednsula Ib\u00e9rica, evidenciando un tipo de comercio de bens suntuarios dificil\u00edsimo de detectar doutro xeito.<\/p>\n O Museo Nacional de Irlanda tam\u00e9n ten unha notable colecci\u00f3n vinculada aos primeiros momentos do cristianismo, cando a illa brillou cos monxes e mosteiros. A densidade de mosteiros altomedievais, moi similar \u00e1 galega, chama a atenci\u00f3n, pero tam\u00e9n a cultura material. Impresion\u00e1ronme os relicarios, se cadra o ben suntuario m\u00e1is antigo que se conserva destes mosteiros, conservados en moitos casos de xeneraci\u00f3n en xeneraci\u00f3n. Fotos: Sole<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Exploramos a colecci\u00f3n deste gran museo sobre o pasado da illa<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n