{"id":28658,"date":"2016-01-20T18:50:38","date_gmt":"2016-01-20T16:50:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=28658"},"modified":"2016-01-20T18:50:38","modified_gmt":"2016-01-20T16:50:38","slug":"gastronomia-e-memoria-o-leston-de-sardineiro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2016\/01\/20\/gastronomia-e-memoria-o-leston-de-sardineiro\/","title":{"rendered":"Gastronom\u00eda e memoria: o Lest\u00f3n de Sardi\u00f1eiro"},"content":{"rendered":"<p>O Lest\u00f3n \u00e9 un restaurante de Sardi\u00f1eiro (Fisterra) que est\u00e1 a piques de cumprir os cen anos, sempre xestionado pola mesma familia. Tal cousa \u00e9 un miragre a\u00ednda que nos pareza relativamente frecuente en Galicia. Os restaurantes centenarios, se son un pouco coidadosos da s\u00faa propia tradici\u00f3n, te\u00f1en un algo que o fai distinto. Se ben \u00e9 certo que as cartas se actualizan en funci\u00f3n das demandas do mercado, e os clientes son m\u00e1is volubles no gusto en termos xerais do que moitas veces parece, moitas veces fica nas preparaci\u00f3ns, nos acompa\u00f1amentos, alomenos algo dos m\u00e9todos e das receitas antigas. <\/p>\n<p>Nunha recente comida no Lest\u00f3n de Sardi\u00f1eiro puiden apreciar un exemplo do que estou falando. De primeiro serv\u00edronnos unha tortilla de navallas, unha especialidade da casa que fora recuperada a partir dunha historia singular. O fundador de Casa Lest\u00f3n alo polo 1917 fac\u00eda este prato con moita frecuencia, mesmo para si, desta forma m\u00edtica que hoxe s\u00f3 fica no recordo. Baixaba da casa de comidas \u00e1 praia, apa\u00f1aba uns longueir\u00f3ns, volv\u00eda e fac\u00edaos nunha tortilla francesa con pementos. Un d\u00eda, no restaurante se lles ocorreu rememorar a pr\u00e1ctica do vello. Ao principio a cousa non \u00edan ben, xa que as navallas se fac\u00edan na tortilla francesa e ficaban duras e correosas, e d\u00e9ronse conta de que hab\u00eda que botalas a penas no \u00faltimo momento para conseguir que ficaran cunha textura agradable. O plato \u00e9 sinxel\u00edsimo, pero ao mesmo tempo \u00e9 singular e leva o pouso do tempo. <\/p>\n<p>Outras veces o pouso \u00e9 sutil e intelixente. Troux\u00e9ronnos un estupendo r\u00f3balo que se nos serviu cunha vinagreta da casa por enriba. Non \u00e9 habitual hoxe nos restaurantes o acompa\u00f1ar estes peixes grandes con vinagretas, que era un prebe m\u00e1is de moda en d\u00e9cadas anteriores, pero o prebe axudaba a refrescar a inxesta deste peixe que ten moita graxa e combin\u00e1base estupendamente co prato. Hab\u00eda na preparaci\u00f3n do plato a sabidur\u00eda de moito tempo e pequenos detalles que convirten ao lugar nun espazo con car\u00e1cter, incluso con esta coci\u00f1a sinxela e de produto. <\/p>\n<p>A memoria da casa \u00e9 importante, e non s\u00f3 \u00e9 un asunto moral, sen\u00f3n econ\u00f3mico. Permite diferenciar hoxend\u00eda ao Lest\u00f3n cando, nesa zona que vive un incremento espectacular do turismo, se multiplican os novos establecementos que non se complican a vida m\u00e1is al\u00e1 da caldeirada e a grella. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O Lest\u00f3n \u00e9 un restaurante de Sardi\u00f1eiro (Fisterra) que est\u00e1 a piques de cumprir os&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2016\/01\/20\/gastronomia-e-memoria-o-leston-de-sardineiro\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Gastronom\u00eda e memoria: o Lest\u00f3n de Sardi\u00f1eiro<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28659,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-28658","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28658","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28658"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28658\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28660,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28658\/revisions\/28660"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28659"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28658"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28658"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28658"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}