{"id":28433,"date":"2015-12-22T23:15:33","date_gmt":"2015-12-22T21:15:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=28433"},"modified":"2015-12-22T23:17:19","modified_gmt":"2015-12-22T21:17:19","slug":"youth-un-relato-dunha-vellez-desasosegada","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2015\/12\/22\/youth-un-relato-dunha-vellez-desasosegada\/","title":{"rendered":"Youth: un relato dunha vellez desasosegada"},"content":{"rendered":"<p>Creo que non hai termo medio para definir <em>Youth<\/em>, a \u00faltima pel\u00edcula de Paolo Sorrentino, Palma de Ouro en Cannes e mellor filme europeo do ano. Estou convencido de que te marabilla ou te resulta m\u00e1is incomestible que unha pedra. E a mi\u00f1a sensaci\u00f3n vai un pouco polas d\u00faas partes. Te\u00f1o que reco\u00f1ecer que eu son moi fan de Sorrentino, e que <em>Youth<\/em> era unha pel\u00edcula que me agardaba del, unha pel\u00edcula para aqueles que gozaron con <em>La grande bellezza<\/em> pero que esperan algo un pouco distinto. Esa idea italian\u00edsima da mocidade perdida, central nunha sociedade tan obsesionada pola apariencia persoal e o culto ao corpo (l\u00edbreme eu de criticar a actitude italiana cun serm\u00f3n moralizante). S\u00f3 digo que estes filmes que narran historias sobre a nostalxia da mocidade, o solpor da vellez, os so\u00f1os sen facer e a arte impotente dunha seducci\u00f3n que xa non se pode producir, encaixan cunha cultura que vive a carne e, sobre todo a s\u00faa apariencia. <\/p>\n<p>Por moitas cousas amei <em>Youth<\/em>. Pola fotograf\u00eda -porque entendo que non todos os filmes deben ser iguais-, que \u00e9 quen de levarte a ese universo pechado do balneario alpino onde todo -nada- sucede; a diferencia de <em>La Grande Bellezza<\/em> aqu\u00ed a historia est\u00e1 m\u00e1is difusa. Pola deliciosa banda sonora. Pola suxesti\u00f3n e a seducci\u00f3n. Polo humor soterrado dos seus pacientes veraneantes, unha elite mundial ancorada dramaticamente no seu lecer de gaiola de ouro. E, no fondo, por esa historia que non \u00e9 historia, a dun home (Michael Caine) ao que lle pesa o pasado e outro (Harvey Keitel) a quen lle abonda. E por unha escena que me fica, trepanada no enc\u00e9falo. Keitel, director de Hollywood, cando se enfronta a todas as s\u00faas protagonistas femininas, todas mulleres, no buc\u00f3lico prado su\u00edzo. <\/p>\n<p>M\u00e1is que unha opini\u00f3n, este texto \u00e9 un exabrupto. E desde logo, non unha recomendaci\u00f3n. A mi\u00f1a idea: m\u00e9tanse dous copazos de whisky bo, ou calquera outro dos seus substitutivos, antes de sentarse a ver <em>Youth<\/em>. Poden pasar d\u00faas cousas: rirse a gargalladas do filme -non co filme- ou deixarse levar por unha pracenteira melancol\u00eda, unha deliciosa saudade que nos anticipa unha experiencia que nos chegar\u00e1 a todos, se damos chegado ao final do cami\u00f1o. Al\u00e1 vostedes. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Paolo Sorrentino \u00e9 quen de preservar o seu estilo rachando a narrativa de La Grande Bellezza.<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2015\/12\/22\/youth-un-relato-dunha-vellez-desasosegada\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Youth: un relato dunha vellez desasosegada<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28434,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[],"class_list":["post-28433","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-audiovisual","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28433","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28433"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28433\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28436,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28433\/revisions\/28436"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28434"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28433"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28433"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28433"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}