Moito disfrutei estes d\u00edas do Latitud 40, un monovarietal de graciano que elabora na estepa toledana Carmen L\u00f3pez. Realmente, unha das delicias da modernizaci\u00f3n dos vi\u00f1os en todo o Estado nos \u00faltimos anos \u00e9 o “atrevemento” de apostar por variedades que ata agora eran consideradas -inxustamente- s\u00f3 con dignidade para complementar vi\u00f1os feitos maioritariamente con uvas m\u00e1is nobles. Este vi\u00f1o cont\u00e9n toda a diferenciaci\u00f3n que se pode observar nos vi\u00f1os biodin\u00e1micos, diferenciados do gusto m\u00e1is comercial, e sen embargo, \u00e9 o t\u00edpico vi\u00f1o que triunfar\u00eda nunha mesa diversa. <\/p>\n
Hai que deixalo abrirse, as\u00ed que eu recomendar\u00eda un decantador e deixalo quince ou vinte minutos de repouso aberto antes de iniciar o seu servizo. A partir de a\u00ed, apreciaranse os seus matices m\u00e1is frutais e unha moi agradable -e incrible, para o sitio no que se cultiva- acidez que facilita o seu consumo cun gran espectro de alimentos. S\u00f3 hai tres mil botellas. A min chegoume a partir do excelente Club Vignerons de Bodeboca<\/a>. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" O biodin\u00e1mico non ten por que ser complexo<\/p>\n