{"id":27449,"date":"2015-07-12T11:57:39","date_gmt":"2015-07-12T09:57:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=27449"},"modified":"2015-07-12T11:57:39","modified_gmt":"2015-07-12T09:57:39","slug":"vanagandr-unha-nova-xenebra-galega","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2015\/07\/12\/vanagandr-unha-nova-xenebra-galega\/","title":{"rendered":"V\u00e1nagandr, unha nova xenebra galega"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/vanagandr.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Def\u00ednese como unha &#8220;xenebra 100% galega&#8221;, e real\u00edzase en Cambre. A primeira vista, o que nos chama a atenci\u00f3n antes de nada \u00e9 a espectacular etiqueta realizada por David Pintor, na que se retrata un episodio da mitolox\u00eda n\u00f3rdica, no que os deuses atan ao lobo V\u00e1nagandr para que non poida cumprir o seu destino: a destrucci\u00f3n do mundo. Os seus elaboradores insisten na galeguidade de todo o proceso: uso de auga e bot\u00e1nicos galegos no proceso.<\/p>\n<p>Tr\u00e1tase dunha xenebra ideal para mesturar, ao meu ver. Efectivamente, a presenza dos bot\u00e1nicos que dan xeito a unha xenebra participan do sabor pero non lle dan unha preeminencia que dificulta a mestura. O resultado \u00e9 unha xenebra moi agradable, ideal para tragos de despois de xantar ou cear, coa suficiente sutileza para agradar a paladares esixentes e a abonda humildade para deixarse gustar sen queren prevalecer sobre todo. Eu empregueina nunha festa de corenta persoas, bebedoras habituais de gintonic, e os resultados foron moi satisfactorios. Unha boa aposta para este ver\u00e1n!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Def\u00ednese como unha &#8220;xenebra 100% galega&#8221;, e real\u00edzase en Cambre. A primeira vista, o que&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2015\/07\/12\/vanagandr-unha-nova-xenebra-galega\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">V\u00e1nagandr, unha nova xenebra galega<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27450,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22,7],"tags":[],"class_list":["post-27449","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-vino","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27449","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27449"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27449\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27450"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27449"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27449"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27449"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}