![\"\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/melein.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
O peso da Galicia atl\u00e1ntica na actualidade \u00e9 tan grande que \u00e1s veces nos crea espellismos sobre a imaxe de Galicia en todos os \u00e1mbitos. E o gastron\u00f3mico non \u00e9 o menor. Por iso est\u00e1 ben mirar para o interior, en todos os sentidos, e buscar a cultura e a vida das vilas e aldeas do interior do pa\u00eds, al\u00ed onde o tempo transita cunha din\u00e1mica m\u00e1is tranquila -sen que afirmar isto signifique caer en t\u00f3picos- e persisten, dalg\u00fan xeito, moitas das vellas estruturas sociais e memorias gastron\u00f3micas dunha vella sociedade agraria, pac\u00edfica e europea. E vela\u00ed entran os melindres. <\/p>\n
Non podo disociar os melindres e o seu delicioso sabor do contexto social no que estes melindres se coci\u00f1aban. Tralas matas do porco, o d\u00eda do Santo Patr\u00f3n, en aniversarios especiais. Neses momentos, as familias fac\u00edan este doce -que permite mil f\u00f3rmulas distintas- e ofrec\u00edano nas bandexas, tras un farturento xantar, para ser acompa\u00f1ados cunha copi\u00f1a de augardente ou de vi\u00f1o tostado. Os melindres son, por tanto, acompa\u00f1antes da boa mesa, da boa conversa que se demora ata media tarde, do acompa\u00f1amento co mellor vi\u00f1o da casa. Un agasallo para os sentidos, un sentido do encontro entre as persoas, que debera ir contido en cada unha destas pequenas rosqui\u00f1as, e que eu sempre lembro. <\/p>\n
Hoxe terei a honra de ser investido Embaixador do Melindre no concello de Melide, durante a festa monogr\u00e1fica que dedican a este doce centenario, e s\u00f3 quero dar as grazas ao concello e tam\u00e9n convidarvos a, este domingo, facer unha escapada a esta vila con moito que ver, nela e nos seus arredores, e disfrutar do miragre da reposter\u00eda tradicional galega. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O peso da Galicia atl\u00e1ntica na actualidade \u00e9 tan grande que \u00e1s veces nos crea…<\/p>\n