{"id":27201,"date":"2015-03-18T22:33:17","date_gmt":"2015-03-18T20:33:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=27201"},"modified":"2015-03-18T22:35:00","modified_gmt":"2015-03-18T20:35:00","slug":"forum-gastronomico-a-coruna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2015\/03\/18\/forum-gastronomico-a-coruna\/","title":{"rendered":"A verdade sobre a rubia galega"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/carne_rubia.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Non puiden asistir ao seu relatorio no F\u00f3rum Gastron\u00f3mico da Coru\u00f1a, pero pareceume interesant\u00edsima a proposta do carniceiro franc\u00e9s Yves-Marie Le Bourdonec, un dos mellores profesionais da carne do mundo. Le Bourdonec falou marabillas da carne da rubia galega. Pensaba que ser\u00eda o t\u00edpico galano que se fai nestes congresos, cando o coci\u00f1eiro for\u00e1neo piropea a culinaria local, pero non, \u00e9 certo, no seu web tipifica a carne de rubia galega como unha &#8220;peza rara&#8221; ao nivel da Wagyu. <a href=\"http:\/\/le-bourdonnec.com\/leboeuf\/\">P\u00f3dese comprobar aqu\u00ed<\/a>. <\/p>\n<p>A clave do que Bourdonec dixo no F\u00f3rum pode verse <a href=\"http:\/\/www.lavozdegalicia.es\/noticia\/gastronomia\/2015\/03\/17\/me-confieso-autentico-enamorado-rubia-gallega\/0003_201503G17P26991.htm\">nesta entrevista de La Voz de Galicia<\/a>. Considera \u00e1 carne de raza rubia galega &#8220;a mellor do mundo&#8221;. Pero Bourdonec dixo d\u00faas cousas merecentes dunha reflexi\u00f3n que, por desgraza, como \u00e9 habitual neste pa\u00eds, non se far\u00e1. A primeira, un problema que ten que ver seguramente con certa falta de profesionalidade. O carniceiro estra\u00f1\u00e1base da &#8220;disparidade de calidades que se dan no mercado da rubia galega&#8221;. <\/p>\n<p>Confesando que non co\u00f1ezo exhaustivamente ese mundo, sospeito que o problema \u00e9 o mesmo que os coci\u00f1eiros de vangarda galega denunciaban hai a\u00ednda poucos anos en relaci\u00f3n a outros produtos agropecuarios do pa\u00eds: a falta de regularidade na provisi\u00f3n e na calidade do servido mesmo dentro do mesmo produtor. Ese \u00e9 un problema de formaci\u00f3n, falta de profesionalidade e escasa cultura da competencia que, por fortuna, alomenos no mundo da hortaliza, est\u00e1 cambiando para mellor. Non me estra\u00f1ar\u00eda nada que no sector c\u00e1rnico da rubia galega pase algo similar. <\/p>\n<p>E a segunda referencia de Bourdonnec \u00e9 o mal da &#8220;factura ansiosa&#8221; que padece este pa\u00eds en todos os seus produtos agropecuarios de calidade. Cando o xornalista lle di que neste pa\u00eds sacrif\u00edcanse as vacas antes de adultas, o carniceiro contesta sen pelos na lingua: <\/p>\n<blockquote><p>-Eso es un sinsentido. Hay una tendencia en todo el mundo, supongo que alentada en parte por algunos m\u00e9dicos, que recomienda tomar la carne muy magra. Y eso no puede ser. La carne necesita tener una parte grasa, lo que solo se consigue en animales adultos, y hay que ir educando al consumidor hacia ello. Lo mejor es probar las dos, ver\u00e1s el resultado. Cuando a una persona se le da de comer una carne bien infiltrada de grasa y descubre su alt\u00edsimo nivel de sabor, jam\u00e1s vuelve a probar la otra.<\/p><\/blockquote>\n<p>O que denuncia Bourdonnec para a carne \u00e9 algo do que xa temos falado: ese mal por facturar, por querer vender inmediatamente, por renunciar a achegarlle ao produto que elaboramos o valor engadido do tempo, que multiplica o seu valor econ\u00f3mico. Bourdonnec falou tam\u00e9n en termos econ\u00f3micos: consideraba que o que se est\u00e1 facendo en Galicia coa &#8220;ternera gallega&#8221; \u00e9 un aut\u00e9ntico estropicio en termos monetarios, estamos tirando os cartos a mansalva. Co que custa criar eses animais, sacrificalos antes de tempo \u00e9 perder unha chea de valor econ\u00f3mico. Reco\u00f1ec\u00edn esa ansia por facturar nas ga\u00f1as de vender o vi\u00f1o antes dun ano de ser producido, na caricatura da coci\u00f1a galega que ofrecen alg\u00fans restaurantes&#8230;o problema \u00e9 a perda de valor que significa iso para o campo. <\/p>\n<p>A tese de Bourdonec \u00e9 clarividente e fariamos ben en escoitala: queremos crear un campo galego coa capacidade de xerar produtos de alt\u00edsimo valor, cotizados e que inxecten moitos m\u00e1is cartos e beneficios, ou queremos non complicarnos a vida, ga\u00f1ar moito menos e traballar para o mercado do filete madrile\u00f1o? O campo galego ten a posibilidade de ser unha referencia internacional, un lugar que xenere di\u00f1eiro para que a xente viva con moita dignidade, con formaci\u00f3n e con estratexias de futuro. Estaba ben ter este debate que, sospeito, haber\u00e1 moitos interesados en non facelo en voz alta. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Non puiden asistir ao seu relatorio no F\u00f3rum Gastron\u00f3mico da Coru\u00f1a, pero pareceume interesant\u00edsima a&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2015\/03\/18\/forum-gastronomico-a-coruna\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">A verdade sobre a rubia galega<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27808,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7],"tags":[],"class_list":["post-27201","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27201","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27201"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27201\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27808"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27201"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27201"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27201"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}