O Pago de Carraovejas \u00e9 sen d\u00fabida o meu vi\u00f1o preferido da Ribera del Duero e un dos habituais para cando me gusta celebrar algo. Da visita aos seus vi\u00f1edos e adega (que xa vos contarei) tr\u00f3uxenme para casa tres botelli\u00f1as de Pago de Carraovejas Crianza 2012. Os adegueiros xa avisan na caixa: 2012 foi un ano especialmente duro para as cepas, debido a unha tremenda sequ\u00eda que obrigou a p\u00f3r en marcha sistemas de rego autom\u00e1tico. As consecuencias son un Pago de Carraovejas distinto: \u00e9 un vi\u00f1o pechado, complexo, de froita negra moi mesta, t\u00e1nico, con certo grao de alcol que se desprende, e aparece a calor dentro dese vi\u00f1o, unha calor dif\u00edcil de manexar. <\/p>\n
O vi\u00f1o segue a ser unha marabilla, pero \u00e9 dif\u00edcil, non marida con todo. Deixei algo de vi\u00f1o para o d\u00eda seguinte, porque xa me imaxinaba como pod\u00eda solucionar, e vela\u00ed: ao d\u00eda seguinte un pracenteiro sabor a froitos vermellos maduros estaba a\u00ed, e o vi\u00f1o ti\u00f1a sabores complexos pero reco\u00f1ecibles. As\u00ed que aconsello decantar esa anada 2012 nun recipiente axeitado alomenos d\u00faas ou tres horas antes do servizo do vi\u00f1o. Si, tres horas antes, sen cortarse nin un pelo. As\u00ed respirar\u00e1, entrar\u00e1 en contacto co os\u00edxeno e pouco a pouco ir\u00e1 amosando timidamente esa froita e complexidade que ten este gran caldo. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O Pago de Carraovejas \u00e9 sen d\u00fabida o meu vi\u00f1o preferido da Ribera del Duero…<\/p>\n