{"id":2686,"date":"2007-05-16T00:14:43","date_gmt":"2007-05-15T22:14:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2007\/05\/16\/la-cocina-del-pensamiento-de-josep-munoz-redon\/"},"modified":"2007-05-16T00:32:45","modified_gmt":"2007-05-15T22:32:45","slug":"la-cocina-del-pensamiento-de-josep-munoz-redon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/05\/16\/la-cocina-del-pensamiento-de-josep-munoz-redon\/","title":{"rendered":"La cocina del pensamiento de Josep Mu\u00f1oz Red\u00f3n: o equilibrismo divertido das estra\u00f1as parellas de baile"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image2685\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/arcimboldo_cadros.jpg\" alt=\"arcimboldo_cadros.jpg\" \/><br \/>\n<em>D\u00faas alegor\u00edas de Giusseppe Arcimboldo. <\/em><\/p>\n<blockquote><p>\nA gastronom\u00eda \u00e9 a arte de condimentar os alimentos para producir felicidade (&#8230;) A filosof\u00eda def\u00ednese polo enxe\u00f1o de coci\u00f1ar ideas para obter preguntas.<\/p><\/blockquote>\n<p>Josep Mu\u00f1oz Red\u00f3n av\u00edsanos no pr\u00f3logo de <em><a href=\"http:\/\/www.rba.es\/libros\/la-cocina-del-pensamiento_josep-munoz-redon_libro-ONFI091-es.html\">La cocina del pensamiento<\/a><\/em> da manobra de equilibrismo ret\u00f3rico que est\u00e1 a punto de comezar. E non \u00e9 para menos. <em>A ver.<\/em> Este debe ser un dos libros m\u00e1is raros que lin ultimamente, e mira que lle met\u00edn dente a extravagancias. \u00c9 un libro gastron\u00f3mico. \u00c9 un manual de filosof\u00eda para estudantes coa selectividade superada con nota. E \u00e9 un diccionario de humor intelixente e finura ir\u00f3nica. O autor proponse observar o pensamento filos\u00f3fico como unha receita ou como un procedemento de cultivo. E obt\u00e9n un ensaio de curti\u00f1os ensaios nos que se achega ao xeito de pensar de famosos pensadores da historia, sempre coa mesma estrutura. Unha disertaci\u00f3n na que mestura biograf\u00eda, datos \u00edntimos do fil\u00f3sofo e imbr\u00edcaos coa s\u00faa obra e pensamento para proseguir, de seguido, cunha receita de coci\u00f1a inspirada na vida e obra do fil\u00f3sofo e remata cun &#8220;enigma para a sobremesa&#8221;, habitualmente un problema de l\u00f3xica ou matem\u00e1tica. <\/p>\n<p>O que un sospeita ao principio conf\u00edrmase no desenvolvemento deste ensaio de Mu\u00f1oz Red\u00f3n. Os ingredientes non maridan demasiado, coci\u00f1a e filosof\u00eda, e \u00e1s veces a relaci\u00f3n est\u00e1 absolutamente collida con pinzas. \u00bf\u00c9 un puro exercicio esteta? Se cadra. Pero ocorre unha cousa: tampouco o precisa. Porque o humor sereno e profundo que salpica o libro nace da mesma paradoxa da peculiaridade deste volume. S\u00f3 as\u00ed, a risa partida, un pode asistir ao pr\u00f3logo da receita do <em>Caldo baleiro<\/em>, proposta a partir da filosof\u00eda de Heidegger e a s\u00faa necesidade do aburrimento como elemento que provoca a necesaria &#8220;consciencia da temporalidade&#8221;:<\/p>\n<blockquote><p>\n&#8220;P\u00f3dese comprobar o paso maino e inexor\u00e1bel do tempo facendo un caldo coma os de antes, que precisa dunhas catro horas de traballo. ir observando como os diferentes ingredientes van dilu\u00edndose no l\u00edquido lentamente \u00e9 unha vivencia do aburrimento que pon a proba a resistencia de calquer coci\u00f1eiro. O resultado final, o caldo baleiro, \u00e9 un modelo do baleiro existencial que provoca un di\u00e1logo cheo de preguntas sobre que facemos bebendo un &#8220;auga&#8221; baleira\/chea de contido froito dunha longa cocci\u00f3n de 18 ingredientes entre verdudas e carnes: \u00e9 unha met\u00e1fora gastron\u00f3mica da nosa sociedade que despreza o baleiro e persegue unha plenitude quim\u00e9rica que se lle escapa (&#8230;)&#8221;<\/p><\/blockquote>\n<p>Eu creo que Josep Mu\u00f1oz Red\u00f3n \u00e9, esencialmente, un cachondo. <\/p>\n<p>E que por iso mesmo \u00e9 quen de diseccionar os m\u00e9todos de pensamento e traballo de Pit\u00e1goras, Descartes, Sade, Rousseau, Bacon, Galileo, Walter Benjamin, Kant, Heidegger, Plat\u00f3n, S\u00f3crates, Nietzche, Voltaire, Sartre ou La Mettrie ao abeiro das s\u00faas preferencias gastron\u00f3micas. Red\u00f3n consegue desconcertarnos p\u00e1xina tras p\u00e1xina, e avanzar no m\u00e9todo filos\u00f3fico desde unha pespectiva divertida, esencialmente luminosa e precisa; pode haber alg\u00fans problemas t\u00e9cnicos na redacci\u00f3n de <em>La cocina del pensamiento<\/em>, pero comp\u00e9nsanse coa iron\u00eda dun apaixonado pola filosof\u00eda e por desolemnizar as tarefas do pensamento. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>D\u00faas alegor\u00edas de Giusseppe Arcimboldo. A gastronom\u00eda \u00e9 a arte de condimentar os alimentos para&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/05\/16\/la-cocina-del-pensamiento-de-josep-munoz-redon\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">La cocina del pensamiento de Josep Mu\u00f1oz Red\u00f3n: o equilibrismo divertido das estra\u00f1as parellas de baile<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28168,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,12,7],"tags":[],"class_list":["post-2686","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-libros","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2686","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2686"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2686\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28168"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2686"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2686"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2686"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}