{"id":2513,"date":"2007-04-15T19:36:30","date_gmt":"2007-04-15T17:36:30","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2007\/04\/15\/o-restaurante-joao-vaz-do-palace-hotel-de-bucaco-un-dos-ultimos-da-vella-estirpe-galante\/"},"modified":"2007-04-15T20:09:19","modified_gmt":"2007-04-15T18:09:19","slug":"o-restaurante-joao-vaz-do-palace-hotel-de-bucaco-un-dos-ultimos-da-vella-estirpe-galante","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/04\/15\/o-restaurante-joao-vaz-do-palace-hotel-de-bucaco-un-dos-ultimos-da-vella-estirpe-galante\/","title":{"rendered":"O Restaurante Jo\u00e3o Vaz do Palace Hotel de Bu\u00e7aco: un dos \u00faltimos da vella estirpe galante"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image2511\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/bussaco_2.jpg\" alt=\"bussaco_2.jpg\" \/><br \/>\n<em>A sala nobre do Restaurante Jo\u00e3o Vaz do Palace Hotel de Bu\u00e7aco<\/em><\/p>\n<p>Non deben quedar en Europa m\u00e1is de dez restaurantes coma o <a href=\"http:\/\/www.almeidahotels.com\/nm_quemsomos.php?id=266\">Jo\u00e3o Vaz do luxoso Palace Hotel de Bu\u00e7aco<\/a>. Entrar nesta espectacular sala manuelina decorada a primeiros de s\u00e9culo, que relata nas paredes as odiseas portuguesas na conquista dos portos de Asia, \u00c1frica e Am\u00e9rica, \u00e9 s\u00f3 o primeiro paso: en realidade, a\u00ednda que o escenario parece empequencerte, en realidade a viaxe no tempo empeza despois. Na experiencia real e \u00fanica de asistir a unha comida como unha representaci\u00f3n, o primeiro acto de consciencia de entrar a un restaurante, que dir\u00eda <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2006\/08\/03\/en-debeda-co-pracer-de-john-lanchester-ou-como-xuntar-con-fortuna-gastronomia-e-ficcion\/\">John Lanchester<\/a>. Manteler\u00eda pesada, un ex\u00e9rcito de camareiros de competencias minuciosamente compartimentadas: o <em>maitre<\/em>, o sumiller, os axudantes do maitre e do sumiller, a respons\u00e1bel do carri\u00f1o dos postres&#8230;O restaurante do Bu\u00e7aco permite vivir o ritual da coci\u00f1a inspirada na tradici\u00f3n da restauraci\u00f3n francesa que tanta c\u00e1tedra sentou nos restaurantes con pretensi\u00f3ns da Europa galante de primeiros de s\u00e9culo. E a\u00ed est\u00e1. A\u00ed queda. Como un tratado de Brilat-Savarin. O maitre abre primeiro a cadeira para a muller seguindo os vellos manuais de servizo. As palabras pron\u00fancianse en voz m\u00ednima. As mesi\u00f1as son redondas e pequenas. Mesa redonda para dous? En cantos sitios se seguen a ver? <\/p>\n<p>Visitamos o Palace Hotel de Bu\u00e7aco para vivir esta experiencia \u00fanica. \u00bfDevorar\u00eda, como en moitos Paradores espa\u00f1oles, o marco hist\u00f3rico a calidade da coci\u00f1a? Pincha para seguir lendo.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image2512\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/bussaco_3.jpg\" alt=\"bussaco_3.jpg\" \/><br \/>\n<em>O fermos\u00edsimo ceador exterior do restaurante<\/em><\/p>\n<p>Aqu\u00ed os pratos contin\u00faan a empratarse directamente ao car\u00f3n da mesa, serv\u00edndose ao estilo franc\u00e9s, desde unha pequena bandexa. E os sabores bas\u00e9anse na axeitada combinaci\u00f3n de produto e preparaci\u00f3ns. Os pratos carecen de debuxos, a\u00ednda que a s\u00faa combinaci\u00f3n segue a ser esmerada e elegante. Aos aperitivos xa non se lles chama <em>hors d&#8217;ouevre<\/em>, como nas cartas deste restaurante nos anos 20 que se poden admirar na entrada, pero seguen a ter unha presenza elegante da comida internacional que se deb\u00eda probar nos grandes establecementos europeos . E o arroz, ese alimento de pobres, entrou nas cartas como unha concesi\u00f3n \u00e1 modernidade. Comer aqu\u00ed \u00e9 unha aut\u00e9ntica festa gastron\u00f3mica, nun escenario \u00fanico e cunha escenograf\u00eda e servizo en v\u00edas de extinci\u00f3n. <\/p>\n<p>A carta \u00e9 pechada. Hai dous percorridos, un men\u00fa de estaci\u00f3n e o men\u00fa fixo do restaurante, e ambos comp\u00f3\u00f1ense de cinco pratos m\u00e1is postres. Os dous seguen a estrutura cl\u00e1sica de entradas, sopas e cremas, ovos e pastas, peixes e carnes. Ese men\u00fa ten un prezo fixo: 40 euros, pero se queres tomar menos platos reducen o prezo a 35 euros. De feito, ti ver\u00e1s, pero o recomend\u00e1bel e non coller todos os platos, porque \u00e9 pos\u00edbel que chegues <em>completo<\/em> aos peixes. A casa agasallounos cun pastel de salm\u00f3n como entrem\u00e9s, que despois seguimos cun espeto de gambas, segu\u00edn cun rape con crema que quitaba o sentido e rematei cun porco ib\u00e9rico fant\u00e1stico. Nos postres probamos a mousse de chocolate negro, espectacular. <\/p>\n<p>A adega, sen embargo, non estaba \u00e1 altura. Vi\u00f1os car\u00edsimos. O hotel fai os seus propios vi\u00f1os, os co\u00f1ecidos Vinhos do Bu\u00e7aco, que a penas te\u00f1en distribuci\u00f3n f\u00f3ra desta m\u00edtica sala. Obviamente, tiven que probalos, pero o elevado dos prezos da carta fix\u00e9ronme decantarme polo m\u00e1is baixo da gama, un Reserva do 2001 que me fixo sorrir cando o probei: efectivamente, tentaran facer un burdeos portugu\u00e9s. Un vi\u00f1o de moi boa boca, estrutura potente&#8230;pero creo que a punto de amolarse. M\u00e1goa. <\/p>\n<p>Sa\u00edmos do Jo\u00e3o Vaz coa incr\u00edbel sensaci\u00f3n de ter vivido unha experiencia do mundo, unha experiencia fant\u00e1stica. Ao sa\u00edrmos, do xard\u00edn, dos bosques ex\u00f3ticos do Bosque Nacional ench\u00e9ronnos as miles de flores do xard\u00edn e o verde profundo desta reserva h\u00famida, deste \u00faltimo secreto. <\/p>\n<p>Vai antes de que contraten a un chef moderno que queira darlle un &#8220;aire fresco&#8221; ao restaurante. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A sala nobre do Restaurante Jo\u00e3o Vaz do Palace Hotel de Bu\u00e7aco Non deben quedar<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/04\/15\/o-restaurante-joao-vaz-do-palace-hotel-de-bucaco-un-dos-ultimos-da-vella-estirpe-galante\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">O Restaurante Jo\u00e3o Vaz do Palace Hotel de Bu\u00e7aco: un dos \u00faltimos da vella estirpe galante<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2510,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7,8],"tags":[],"class_list":["post-2513","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2513","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2513"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2513\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2510"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2513"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2513"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2513"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}