{"id":2435,"date":"2007-03-26T23:52:28","date_gmt":"2007-03-26T21:52:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2007\/03\/26\/o-castelo-de-monterrei-unha-das-ruinosas-xoias-de-galicia\/"},"modified":"2007-03-26T23:53:48","modified_gmt":"2007-03-26T21:53:48","slug":"o-castelo-de-monterrei-unha-das-ruinosas-xoias-de-galicia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/03\/26\/o-castelo-de-monterrei-unha-das-ruinosas-xoias-de-galicia\/","title":{"rendered":"O Castelo de Monterrei, unha das ruinosas xoias de Galicia"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image2429\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/monterrei_2.jpg\" alt=\"monterrei_2.jpg\" \/><\/p>\n<p>Sinto unha atracci\u00f3n irresist\u00edbel polo Castelo de Monterrei. Non podo deixar de mirar esta perspectiva que ves na foto: unha superposici\u00f3n de construci\u00f3ns defensivas, civ\u00eds, relixiosas, mundanas, sanitarias. Monterrei \u00e9 un dos dous ou tres m\u00e1is fermosos castelos galegos -podemos polemizar sobre o primeiro posto-, dominando o gran val de Ver\u00edn, no punto de cruce entre tres reinos. O m\u00e1is fermoso dos castelos galegos, si, e tam\u00e9n o m\u00e1is italiano, no que a beleza civil superponse e ofrece unha cara bonita \u00e1s recias murallas, nesas balconadas, nos p\u00f3rticos, nas galer\u00edas, na gr\u00e1cil Torre das Damas voando sobre o tellado do Pazo dos Condes, no riqu\u00edsimo g\u00f3tico da igrexa de Santa Mar\u00eda. Nalgunha das casas da acr\u00f3pole forx\u00e1ronse as primeiras letras galegas de imprenta -que foron mon\u00e1sticas e lexislativas-. Porque o das casas \u00e9 algo que non sabe moita xente. Monterrei non \u00e9 s\u00f3 un castelo, sen\u00f3n unha vila enteira. Abandonada. Derrub\u00e1ndose. Esmorecida. Con fiestras esgonzadas, cortinas esfiachadas, muros a medio caer. Un exemplo:<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image2432\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/monterrei_4.jpg\" alt=\"monterrei_4.jpg\" \/><\/p>\n<p>Esta ru\u00edna \u00e9 como un cartel publicitario \u00e1s portas de Galicia que evidencia alg\u00fans dos nosos peores defectos. O Monterrei actual \u00e9 un sarillo enfia\u00f1ado de propiedades: o recinto superior pertence ao Ducado de Alba. As casas da vila medieval abandonada te\u00f1en multitude de donos, que non poden emprender ning\u00fan proxecto de reforma por unha lexislaci\u00f3n paralizante que permite a ru\u00edna pero impide o desenvolvemento. Falta e faltou vontade para recuperar dunha vez un dos principais recintos hist\u00f3ricos de Galicia. \u00a1Que gran proxecto de goberno ser\u00eda para quen quixera asumilo! Conectando turismo, desenvolvemento dunha zona deprimida, agricultura, comunicaci\u00f3ns, cultura, a catro horas de Madrid, a d\u00faas de Santiago, na porta de Portugal. Eu vexo Monterrei e vexo un espazo cheo de posibilidades, unha espectacular porta de entrada ao pa\u00eds, unha marca esperando cos brazos abertos. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image2433\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/monterrei_5.jpg\" alt=\"monterrei_5.jpg\" \/><br \/>\n<em>Entrada \u00e1 zona baixa do Castelo e Hospital de Peregrinos.<br \/>\n<\/em><\/p>\n<p>&#8230;e se queredes ver un curioso detalle da Igrexa de Santa Mar\u00eda, entrade no interior do post. :-)<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image2434\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/monterrei_6.jpg\" alt=\"monterrei_6.jpg\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sinto unha atracci\u00f3n irresist\u00edbel polo Castelo de Monterrei. Non podo deixar de mirar esta perspectiva<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/03\/26\/o-castelo-de-monterrei-unha-das-ruinosas-xoias-de-galicia\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">O Castelo de Monterrei, unha das ruinosas xoias de Galicia<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2429,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,8],"tags":[],"class_list":["post-2435","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2435","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2435"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2435\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2429"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2435"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2435"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2435"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}