{"id":2353,"date":"2007-03-09T00:08:40","date_gmt":"2007-03-08T22:08:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2007\/03\/09\/el-gabinete-de-las-maravillas-de-alfonso-mateo-sagasta-unha-novela-negra\/"},"modified":"2007-03-09T01:07:47","modified_gmt":"2007-03-08T23:07:47","slug":"el-gabinete-de-las-maravillas-de-alfonso-mateo-sagasta-unha-novela-negra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/03\/09\/el-gabinete-de-las-maravillas-de-alfonso-mateo-sagasta-unha-novela-negra\/","title":{"rendered":"El Gabinete de las Maravillas, de Alfonso Mateo-Sagasta: unha novela negra sobre freaks"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image2352\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/teniers_3.jpg\" alt=\"teniers_3.jpg\" \/><br \/>\n<em>A visita do Arquiduque Leopoldo Guillermo ao seu gabinete de pinturas. David Teniers, o mozo.<\/em><\/p>\n<p>Sempre me intrigaron estes &#8216;cadros de cadros&#8217; que debuxou David Teniers sobre as propiedades do Arquiduque Leopoldo dos Pa\u00edses Baixos. O que me chamaba especialmente a atenci\u00f3n era a paix\u00f3n dese coleccionismo da \u00e9poca barroca por amorear, por concentrar algo que non eran propiedades nin castelos. A arte convertiuse nun obxecto de consumo privado e mesmo \u00edntimo, ou como alarde social. Do coleccionismo barroco atra\u00edanme, especialmente, os gabinetes secretos: o arquiduque, ao igual que boa parte dos monarcas e arist\u00f3cratas do momento, ti\u00f1an unha c\u00e1mara m\u00e1is pequena onde se concentraban os cadros m\u00e1is er\u00f3ticos, as Venus, as Danae e os Raptos de Sabinas. Nese af\u00e1n da compilaci\u00f3n, os potentados m\u00e1is frikis concentraban nos seus gabinetes toda sorte de obxectos. A apertura das rutas do Novo Mundo permitiu que os coleccionistas se encheran de taxidermias, de disecados, de obxectos que avanzar\u00edan a posterior evoluci\u00f3n da Historia Natural. <\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/www.elperiodicodearagon.com\/noticias\/noticia.asp?pkid=237748\">El Gabinete de las Maravillas<\/a> \u00e9 o segundo libro que o arque\u00f3logo Alfonso Mateo-Sagasta lle dedica \u00e1 s\u00faa saga de novela negra na que o detective \u00e9 un buscavidas, gacetilleiro prexornalista e aspirante a fidalgo no Madrid do s\u00e9culo XVII, Isidoro Montemayor. Da primeira, Ladrones de Tinta, <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2005\/10\/06\/ladrons-de-tinta\/\">xa temos falado por aqu\u00ed<\/a>. Nesta segunda, Isidoro Montemayor vive m\u00e1is estabilizado, convertido en secretario-amante da Condesa de Cameros. O t\u00edo da Condesa, o Marqu\u00e9s de Hornacho, \u00e9 o dono do Gabinete das Maravillas, unha sucesi\u00f3n de c\u00e1maras nas que o arist\u00f3crata acumula saber e obxectos extra\u00f1os, na busca do co\u00f1ecemento e na ansia de representar o universo, na t\u00f3nica de febril coleccionismo que invadiu a alg\u00fans arist\u00f3cratas deste s\u00e9culo tan inc\u00f3modo. O asasinato do arquiveiro do Marqu\u00e9s provoca que Isidoro Montemayor acabe por substitu\u00edr ao Arquiveiro e se introduza, de cheo, na trama do seu asasinato. Estamos ante unha novela negra ambientada na Corte de Madrid do s\u00e9culo XVII, nunha novela que non traslada reflexi\u00f3ns morais, e na que o autor non se ve impelido a <em>explicar Espa\u00f1a<\/em>, salvando esa patolox\u00eda que invade aos escritores cando abordan o S\u00e9culo de Ouro. Nesta novela negra hai acci\u00f3n, amoralidade, a facilidade das novelas negras por entrar en todos os estratos sociais. Pero hai algo diferente, tam\u00e9n: esta historia vai de monstros, de freaks que buscan o seu propio destino de liberdade. Cando lin a primeira p\u00e1xina, souben que El Gabinete de las Maravillas \u00edame enganchar ata o final. Unhas poucas horas despois estaba finito. <\/p>\n<p>Estamos ante unha novela excelentemente contada e sumamente aditiva. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A visita do Arquiduque Leopoldo Guillermo ao seu gabinete de pinturas. David Teniers, o mozo.&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2007\/03\/09\/el-gabinete-de-las-maravillas-de-alfonso-mateo-sagasta-unha-novela-negra\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">El Gabinete de las Maravillas, de Alfonso Mateo-Sagasta: unha novela negra sobre freaks<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2350,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,12],"tags":[],"class_list":["post-2353","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-libros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2353","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2353"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2353\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2350"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2353"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2353"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2353"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}