![\"\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/videoconferencias.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Se cadra para moita xente isto xa lle soa ben a vello, pero o prop\u00f3sito deste post nin deste blog non \u00e9 descubrir a p\u00f3lvora, sen\u00f3n compartir as cousas que me parecen interesantes, e no caso das tecnolox\u00edas da informaci\u00f3n, as tendencias m\u00e1is interesantes. Creo que estamos a ver un xurdir real da videoconferencia como h\u00e1bito real, que cada vez se vai incorporando m\u00e1is e m\u00e1is \u00e1s nosas pr\u00e1cticas laborais ou de activismo cultural. <\/p>\n
Bendita videoconferencia, morra a mala cultura das xuntanzas. En Galicia temos unha cultura nefasta da xuntanza de traballo ou de organizaci\u00f3n: xente que se reune para debatir puntos pouco decisivos malgastando tempo e di\u00f1eiro para cuesti\u00f3ns que poden ser acordadas de xeito moito m\u00e1is doado. Eu sempre digo que os proxectos deben ter tres xuntanzas, nada m\u00e1is, e xa son moitas: a de inicio, a de avaliaci\u00f3n intermedia e a de finalizaci\u00f3n e conclusi\u00f3ns. O resto pode ser solventado con outras estratexias e m\u00e9todos. Cando fai falta unha xuntanza? Cando as persoas precisan concederse tempo e xenerar unha din\u00e1mica creativa en com\u00fan, ou abordar aspectos dif\u00edciles que poden dar lugar a equ\u00edvocos se empregas as limitaci\u00f3ns doutra canle: as xuntanzas son para as grandes visi\u00f3ns e li\u00f1as. Cando hai que facer videoconferencias? Cando se poden solventar as cousas m\u00e1is r\u00e1pido que nun cruce de correos electr\u00f3nicos ou cando un asunto concreto precisa ser debullado antes de tomar unha decisi\u00f3n efectiva sobre el. <\/p>\n
O \u00fanico bo do esforzo -case neur\u00f3tico- de Google por tentar meternos o Google+ polos ollos pode estar en introducir e en xenerar un h\u00e1bito de videoconferencias. En efecto, os seus Hangouts son unha tecnolox\u00eda moito m\u00e1is doada, estable e con posibilidades que as videoconferencias por Skype. Ao introducir a videoconferencia no universo de aplicaci\u00f3ns da compa\u00f1\u00eda, as posibilidades de teletraballo multipl\u00edcanse. Pero a videoconferencia ten algo a\u00ednda moito mellor: como non \u00e9 unha tecnolox\u00eda plenamente eficiente, como seguen a existir barreiras de visibilidade, de calidade de son e imaxe, cuelgues, etc, a videoconferencia anima a concretar, a ir ao gran, a abandonala en canto sexa posible. Polo tanto, a sintetizar e simplificar as reuni\u00f3ns ao m\u00e1ximo. <\/p>\n
Nos \u00faltimos meses, promovo moit\u00edsimas reuni\u00f3ns de traballo e activismo cultural a trav\u00e9s de videoconferencias, e multipliquei o tempo que podo empregar para moitas outras cousas. Co meu irm\u00e1n no Instituto Max Planck de Postdam planificamos tranquilamente experiencias de bosques interactivos (xa veredes); con arque\u00f3logos dese\u00f1o a distancia proxectos concebidos noutros puntos do territorio e con ilustradores debatimos, facendo bocetos r\u00e1pidos, como un mundo perdido toma forma. Probade a promover a videoconferencia para os vosos traballos ou proxectos persoais: veredes o cambio. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Se cadra para moita xente isto xa lle soa ben a vello, pero o prop\u00f3sito…<\/p>\n