{"id":23350,"date":"2013-05-08T18:40:00","date_gmt":"2013-05-08T16:40:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=23350"},"modified":"2013-05-15T08:37:32","modified_gmt":"2013-05-15T06:37:32","slug":"5-series-gastronomicas-que-amo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2013\/05\/08\/5-series-gastronomicas-que-amo\/","title":{"rendered":"5 series gastron\u00f3micas que amo"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/oz_james_vinho.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Que pouca televisi\u00f3n vexo, pero que boa televisi\u00f3n! Como explico <a href=\"http:\/\/blogs.cadenaser.com\/tinta-de-calamar\/\">no artigo de hoxe de Tinta de Calamar<\/a>, son un gran amante das series gastron\u00f3micas tipo &#8220;un guiri na Costa Azul ou na Toscana&#8221;. Enc\u00e1ntame o modo dos presentadores brit\u00e1nicos -e alg\u00fan norteamericano- de achegarse con sensibilidade e de xeito divertido \u00e1 gastronom\u00eda; en plan groupie vou moitas veces despois a verificar o visto na televisi\u00f3n e acabo emulando parte das viaxes desta xente. Quero compartir convosco cinco pedazo series gastron\u00f3micas brit\u00e1nicas e americanas que me te\u00f1en enganchado. <\/p>\n<h3>1. Italy unpacked. <\/h3>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/player.vimeo.com\/video\/57271567?title=0&amp;byline=0&amp;portrait=0\" width=\"620\" height=\"349\" frameborder=\"0\" webkitAllowFullScreen mozallowfullscreen allowFullScreen><\/iframe> <\/p>\n<p>\u00c9 o meu \u00faltimo descubrimento. <em>Italy unpacked<\/em>, producida pola BBC, s\u00f3 ten tres episodios, pero son tres xoias. Dous profesionais maduros, o historiador da arte Andrew Graham-Dixon e o chef norte\u00f1o Giorgio Locatelli percorren a Italia que lles apaixoa tanto no art\u00edstico coma no gastron\u00f3mico. E van moito m\u00e1is al\u00e1 do convencional que un espera sobre Italia nunha mirada estranxeira. Miren o cap\u00edtulo do norte de Italia para disfrutar coa aproximaci\u00f3n \u00e1 avangarda dos anos 20, a relaci\u00f3n entre arte e fascismo e os recetarios dos colectivos avangardistas. <\/p>\n<h3>2. Rick Stein&#8217;s French Odyssey<\/h3>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"620\" height=\"349\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/V4zf4MHxWqw?rel=0\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>O gran coci\u00f1eiro c\u00f3rnico Rick Stein (por certo, gran amigo de Galicia) presenta ao seu p\u00fablico brit\u00e1nico a coci\u00f1a do sur de Francia. Para conseguilo, vai percorrendo en canles o sur do pa\u00eds, por Burdeos, Agen, Moissac, Toulouse ata recabar en Marsella. Unha magn\u00edfica serie, de caracter m\u00e1is t\u00e9cnico, no que Stein d\u00e1 conta da s\u00faa vasta cultura e do seu interese pola coci\u00f1a tradicional sinxela e plena de sabor. <\/p>\n<p>Por certo, <a href=\"http:\/\/www.rickstein.com\/french-odyssey.html\">aqu\u00ed ten todos os enderezos dos sitios que recomenda a viaxe<\/a>. E aqu\u00ed un fragmento de cando andivo por Santiago:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"620\" height=\"349\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/spO3vYnlxDU?rel=0\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe> <\/p>\n<h3>3. Oz and James&#8217; Big Wine Adventure<br \/>\n<\/h3>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"620\" height=\"349\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/kqdpJxs6WQg?list=PL0BB9337D2BFCF120\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Calquera amante do vi\u00f1o non pode deixar de ver esta serie marabillosa. Dous excelentes cr\u00e1pulas, cos que un se ir\u00eda de ca\u00f1as sen dubidar, o cr\u00edtico de vi\u00f1os e actor Oz Clarke e o xornalista do motor James May, percorren as principais rexi\u00f3ns vin\u00edcolas francesas para que Oz lle poida ensinar a James a catar e disfrutar do vi\u00f1o. \u00c9 un aut\u00e9ntico exemplo de gran gui\u00f3n e produci\u00f3n ao redor da gastronom\u00eda. Ben pensado, ben filmado, desternillante e tenro. Fixeron outra despois en California, pero xa non foi o mesmo. <\/p>\n<h3>4. No reservations, de Anthony Bourdain<\/h3>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"620\" height=\"349\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/Ghf5gGKgAkg?rel=0\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Os m\u00e1is foodies co\u00f1ecen ben ao medi\u00e1tico Anthony Bourdain, este neiorquino que \u00e9 autenticamente xenio e figura (non \u00e9 distinto na realidade a como se ve na TV), un tipo un tanto excesivo pero perspicaz, agudo, ins\u00f3lito e profundamente curioso. Este \u00e9 o m\u00edtico cap\u00edtulo dedicado a El Bulli. A min g\u00fastanme especialmente os cap\u00edtulos dedicados \u00e1 coci\u00f1a que m\u00e1is lle gusta a Bourdain, a asi\u00e1tica. <\/p>\n<h3>5. Jamie&#8217;s Great Italian Escape<br \/>\n<\/h3>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"620\" height=\"465\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/MzSy-1f4OPw?rel=0\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>&#8220;It is totally about me, and no one else&#8221;, di Jamie ao principio do primeiro cap\u00edtulo desta excelente serie. Jamie Oliver cumpre 30 anos e xa \u00e9 unha estrela no Reino Unido. Ten paparazzi na porta e varias secretarias. Precisa cambiar, precisa tomar un respiro. Pilla unha furgoneta, unha coci\u00f1a ambulante e vaise coci\u00f1ar por Italia. \u00c9 un magn\u00edfico exemplo de algo inaudito: nesta serie vemos fracasar ao chef. En Italia rinse das s\u00faas versi\u00f3ns das receitas italianas, pero a el d\u00e1lle igual. El segue coci\u00f1ando, aprendendo, disfrutando. &#8220;Aqu\u00ed s\u00f3 lles gusta a comida que lles fai a mamma&#8221;, chega a dicir en p\u00fablico. Pero este aire fresco, esta sinceridade agrad\u00e9cese totalmente. Do mellor que ten feito Jamie Oliver. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A rede est\u00e1 chea de magn\u00edficas xoias que demostran que se pode ir moito m\u00e1is al\u00e1 na gastronom\u00eda. Series de luxo, que convidan a coller o coche e marchar \u00e1 procura de sabores e arrecendos de inmediato. Aqu\u00ed van cinco recomendaci\u00f3ns de series que amo con tolemia, pola s\u00faa calidade, o seu contido e o seu proxecto. <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2013\/05\/08\/5-series-gastronomicas-que-amo\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">5 series gastron\u00f3micas que amo<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23353,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,32,7],"tags":[],"class_list":["post-23350","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-audiovisual","category-destacado","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23350","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23350"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23350\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23353"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23350"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23350"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23350"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}