{"id":23164,"date":"2013-04-03T22:55:33","date_gmt":"2013-04-03T20:55:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=23164"},"modified":"2013-04-07T23:55:18","modified_gmt":"2013-04-07T21:55:18","slug":"caminando-no-lenzo-o-sobreiral-do-arnego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2013\/04\/03\/caminando-no-lenzo-o-sobreiral-do-arnego\/","title":{"rendered":"Cami\u00f1ando no lenzo: o sobreiral do Arnego"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/arnego_1.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Fotos: Sole<br \/>\n<\/em><br \/>\nO d\u00eda \u00e9 festivo para case todo o mundo, a chuvia ofreceu unha tregua avisada polos medios; a\u00ednda que o sol xogaba \u00e1s agachadas entre os andazos dun firmamento de chumbo, o tempo baixaba fresco e lavado como a roupa tendida no r\u00edo. Pero nos d\u00edas festivos e sen chuvia, no coraz\u00f3n de Galicia, no sobreiral do Arnego, en Agolada, s\u00f3 cami\u00f1abamos n\u00f3s e alg\u00fan pescador dezano. Nos d\u00edas festivos e libres, os m\u00e1is fermosos territorios do vello reino de Galicia durmen a s\u00faa soedade de s\u00e9culos, sabedores do seu abandono polo seu propio pa\u00eds. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/arnego_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/arnego_3.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Cami\u00f1abamos no medio da beleza. \u00c9 certo que a beleza \u00e9 algo que se constr\u00fae na cabeza de cada quen, e eu penso que o feito de que sexa unha virtude subxectiva \u00e9 m\u00e1is ben unha beiz\u00f3n. Se fose obxectiva, o mundo dividir\u00edase a\u00ednda en m\u00e1is clases que na actualidade.<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/arnego_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/arnego_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Pero cami\u00f1ando polo interior do sobreiral do Arnego, al\u00f3 cando os pasos, continuos e mon\u00f3tonos, van abandonando os cami\u00f1os grandes, os mu\u00ed\u00f1os e as canles -sobre todo, un abandono m\u00e1is mental, cando a cabeza se acomoda \u00e1 esta nova realidade do caudal, do cauce, do r\u00e1pido, da raiceira-, sentinme no interior dun lenzo. O lenzo, escuro e brillante, circulante e pardo, sen visos de primavera nin de vida que nace; un lenzo empastado, no que as formas, de pouca luz, coma nun lusco-fusco, def\u00ednense s\u00f3 de xeito pastoso, con trazo groso. <\/p>\n<p>O r\u00edo, por riba de si mesmo, \u00e9 coma unha serpe parda, caudalosa e algo irada. As \u00e1rbores, de ra\u00edces mergulladas, est\u00e1n f\u00f3ra do seu propio tempo. As sobreiras, cruzadas sobre os aires de enriba, baixando nas devesas, exercen unha curiosa propiedade liminal, como se aqu\u00ed mesmo, polo medio do cadro, atravesase a fronteira dos climas de Europa e sent\u00edsemos algunha sorte de privilexio por iso. <\/p>\n<p>Un privilexio que s\u00f3 adoptamos uns poucos. <\/p>\n<p>Os que cami\u00f1amos s\u00f3s polos antigos, remotos e misteriosos bosques do Reino de Galicia. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/arnego_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Al\u00f3 enriba no can\u00f3n, do outro lado da fronteira invisible, o breixo nace fermoso e as flores adiantan o que a metereolox\u00eda non nos permite. <\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/es.wikiloc.com\/wikiloc\/view.do?id=4189445\">O roteiro en Wikiloc<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00c9 un bosque de fronteira, entre climas e rexi\u00f3ns. Un bosque antigo, solitario, e fermoso, coma un lenzo dun pintor samurdo. <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2013\/04\/03\/caminando-no-lenzo-o-sobreiral-do-arnego\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Cami\u00f1ando no lenzo: o sobreiral do Arnego<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23170,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,8],"tags":[],"class_list":["post-23164","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23164","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23164"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23164\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23170"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23164"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23164"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23164"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}