{"id":1939,"date":"2006-12-16T19:37:11","date_gmt":"2006-12-16T17:37:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2006\/12\/16\/confesions-dun-chef-de-anthony-bourdain-cando-a-redencion-chega-no-ultimo-capitulo\/"},"modified":"2006-12-17T22:40:08","modified_gmt":"2006-12-17T20:40:08","slug":"confesions-dun-chef-de-anthony-bourdain-cando-a-redencion-chega-no-ultimo-capitulo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/12\/16\/confesions-dun-chef-de-anthony-bourdain-cando-a-redencion-chega-no-ultimo-capitulo\/","title":{"rendered":"Confesi\u00f3ns dun chef, de Anthony Bourdain: cando a redenci\u00f3n chega no \u00faltimo momento"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image1938\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/bourdain.jpg\" alt=\"bourdain.jpg\" \/><br \/>\n<em>O chef neoiorquino Anthony Bourdain<\/em><\/p>\n<p>Esa reverencia innata que lle tiven aos libros fixo que, durante moito tempo, me impuxera a min mesmo chegar ata a \u00faltima p\u00e1xina malia que non me gustara o que estaba ler. Eran outros tempos: ti\u00f1a escasez de co\u00f1ecemento e abundancia de tempo para saciala. Hoxe en d\u00eda contin\u00fao escaso de saberes pero tam\u00e9n de tempo para a lectura, e \u00e1ndome con menos miramentos se o libro que te\u00f1o entre mans non me enche o ollo. <\/p>\n<p>A piques estiven de abandonar a lectura de <a href=\"http:\/\/canales.laverdad.es\/gastronomia\/rincon250504b.html\">Confesi\u00f3ns dun chef<\/a>, de <a href=\"http:\/\/www.anthonybourdain.com\/\">Anthony Bourdain<\/a>, o xefe de coci\u00f1a da emblem\u00e1tica braser\u00eda <a href=\"http:\/\/www.leshalles.net\/index.php\">Les Halles<\/a>. O libro son as memorias apresuradas dun profesional dos fog\u00f3ns de Nova York, escritas cando a\u00ednda est\u00e1 na madurez da s\u00faa carreira profesional. En realidade, chegou un momento no que me preguntei cara onde pretend\u00eda levarnos o autor. O texto estrut\u00farase nunha sucesi\u00f3n de escenas dese\u00f1adas para transmitir unha determinada imaxe da coci\u00f1a: un personal estresado, f\u00f3ra dos l\u00edmites do convencional, pasto da coca\u00edna e outras drogas, formado por unha caterva de inmigrantes sudamericanos, personaxes marxinais e offsiders. Bourdain percorre a s\u00faa propia vida narrando a mesma escena en diferentes fog\u00f3ns. Pouco se nos fala da s\u00faa evoluci\u00f3n profesional, ou persoal. Os compa\u00f1eiros son actores caricaturizados destinados a servir ao seu enxe\u00f1o. A coci\u00f1a queda perfilada como un antro industrial no que a merda circula entre os p\u00e9s e a hixiene non \u00e9 un valor no alto da coroa. Unha escrita moi egotista, cocain\u00f3mana, estresante.<\/p>\n<p>Un est\u00e1 a piques de abandonar por reiteraci\u00f3n, pero de s\u00fapeto chegan os \u00faltimos cap\u00edtulos, nos que o tono cambia. C\u00f3ntovos algo porque neste libro, o final non \u00e9 importante como tal. En <em>A vida de Brian<\/em>, Bourdain derruba todas as m\u00e1ximas coas que nos predicou a coci\u00f1a e as s\u00faas teor\u00edas sobre a organizaci\u00f3n do traballo. O escritor entra na coci\u00f1a de Scott Bryan, o chef de <a href=\"http:\/\/www.veritas-nyc.com\/\">Veritas<\/a>, e descubre unha organizaci\u00f3n do traballo e unha profesionalidade superior en todo \u00e1 s\u00faa propia. O autor rise con ga\u00f1as de si mesmo. En <em>Misi\u00f3n en Tokio<\/em>, un proxecto de consultor\u00eda faille descubrir por shock que \u00e9 capaz de asombrarse, de deslumbrarse no Tsujiki, o gran mercado do peixe da capital nipona, ou nos restaurantes de sushi pr\u00f3ximos a Roppongi, a zona da movida. A s\u00faa prosa \u00e9nchese de humanidade. E por fin conseguimos aprender algo. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O chef neoiorquino Anthony Bourdain Esa reverencia innata que lle tiven aos libros fixo que,&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/12\/16\/confesions-dun-chef-de-anthony-bourdain-cando-a-redencion-chega-no-ultimo-capitulo\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Confesi\u00f3ns dun chef, de Anthony Bourdain: cando a redenci\u00f3n chega no \u00faltimo momento<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28139,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,12,7],"tags":[],"class_list":["post-1939","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-libros","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1939","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1939"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1939\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1939"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1939"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1939"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}