![\"ilusionista.jpg\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/ilusionista.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
O Ilusionista<\/a> son 110 minutos de maxia, pero maxia da real. Esta pel\u00edcula, ambientada na Viena do Imperio Austro-H\u00fangaro de finais do s\u00e9culo XIX ou, se cadra, da primeira d\u00e9cada do s\u00e9culo XX, conv\u00e9rtese nun sucesivo espect\u00e1culo de equ\u00edvocos que non se det\u00e9n ao final. O protagonista \u00e9 un enigm\u00e1tico ilusionista de nome falso, Eisenheim, que interpreta un teatro das maravillas que fascina \u00e1 burgues\u00eda e \u00e1 aristocracia imperial. Nese momento en Viena concorren todas as convulsi\u00f3ns da historia do s\u00e9culo XX. O Imperio, sostido unicamente polos v\u00ednculos de sangue aristocr\u00e1tica e a vontade militar, abanea decr\u00e9pito. A revoluci\u00f3n industrial multiplica o poder da tecnolox\u00eda d\u00eda tras d\u00eda, pero convive co ocultismo, o orientalismo teos\u00f3fico ao que se aproximaron mesmo algunhas vangardas. Un mago listo, nese tempo confuso, benef\u00edciase destes pasos esvaradizos da Raz\u00f3n con facilidade. O gui\u00f3n altera o crep\u00fasculo hist\u00f3rico do emperador Francisco Xos\u00e9<\/a>, a quen se lle inventa un ambicioso e golpista fillo herdeiro -que na realidade non tiv\u00f3 con Siss\u00ed- e que ser\u00e1 o contrincante do mago Eisenheim na historia de amor que se conta na pel\u00edcula. Non adiantarei moito m\u00e1is, pero n\u00f3s, como espectadores, estamos dispostos nunha sorte de xogo. Somos o p\u00fablico, pero \u00e9 que, ademais, somos “o p\u00fablico”. \u00c9 dicir. Estamos dentro dun teatro que est\u00e1 dentro dun cine. E al\u00ed suc\u00e9dense os trucos de maxia. Hai que sentarse, observar e, como en todo bo espect\u00e1culo de maxia, desesperarse por atopar o truco da historia. Que o ten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" O Ilusionista son 110 minutos de maxia, pero maxia da real. Esta pel\u00edcula, ambientada na…<\/p>\n